Zoals beloofd bij deze het vervolg van ons bezoek aan Laren. Het was na wat rondwandelen tijd voor de lunch, we kozen voor het zonovergoten terras van ‘ateliercafé Mauve’. Een horecagelegenheid waar kunstenaars hun werk kunnen exposeren. Het is één van de eerste, zo niet dé eerste mooie zaterdag in de lente dus helaas hebben we geen van de kunstwerken gezien, we kwamen niet verder dan het terras.

 

Het was erg druk maar gelukkig nog enkele vrije tafels. Al snel kwam er een meisje onze bestelling opnemen, daarna ging het mis en zaten we in Fawlty Towers. Binnen 10 minuten krijgen we drie verkeerde bestellingen van drie verschillende meisjes. Eindelijk het juiste voor onze neus, vijf minuten later kwam dezelfde bestelling weer aanzetten. Het was duidelijk, Mauve had niet verwacht dat het zonnetje zó aangenaam zou zijn dat iedereen op hun terras wou zitten. We bestelden, met het risico er met zonsondergang nog te zitten, een lichte lunch.
foto(7)foto(4)

Ondertussen genoten we van het heerlijke publiek om ons heen. Een uitgebluste acteur met bierbuik, wat strakgetrokken, bronsgebruinde dames van in de zestig met verbazingwekkend goeie tieten, daarnaast steevast een Herman Heinsbroek look-a- like. Verderop een tafeltje met Gooische meisjes en een hysterisch Goois homootje, net uit de kast en IEDEREEN mocht het weten, die gezamenlijk een langszoevend Vespa-vriendinnetje hysterisch toegilden dat ze ook moest komen borrelen. En dan zijn er nog… De dagjesmensen. Al in de verte zien we een groep van zo’n 12 dames van middelbare leeftijd aankomen wandelen. Moet ik het nog omschrijven of is het duidelijk? Lekker kort koppie, kleurtje erin, makkelijke schoenen, kek spijkerjasje en een wat rokerig hoestje. Op dit terras vreemde eend in de bijt met nadruk op ‘op dit terras vreemde eend in de bijt’. Ik zie links en rechts wat valse blikken en gefluister. Wat zitten we te genieten!
foto(5)foto(3)

Dan komt de lunch. Ondanks de chaos nog vrij vlot. We hebben gekozen voor boerenbrood met Old Amsterdam, geserveerd met mosterd en pickles en uiensoep met een crouton met gegratineerde Old Amsterdam. De soep is prima, de crouton met gegratineerde kaas niet echt top. En hoort die niet ín de soep? Erbij serveren ze een overdreven grote bruine bol met een bakje tapenade. De boerenboterham met kaas is echt jammer, daar is zo veel meer van te maken. Het brood en de aangemaakte sla is prima. Maar dan daar bovenop 3 plakjes voorgesneden kaas die het op de één of andere manier saai maakt. Maar dan daar bovenop drijfnatte dobbelsteentjes zoetzure augurk, zoals je ze bij je haring krijgt, terwijl je bij een dergelijk gerecht lekkere kleine augurkjes wilt zoals bij de paté, zuur en droog.

 

Enigszins teleurgesteld rekenen we af en vertrekken. Teleurgesteld omdat je van een zaak als dit iets zo veel beters kunt maken. Ik kreeg erg het idee dat het management of eigenaar moe is, geen inspiratie meer heeft en door rommelt op de bezoekers die ze toch wel krijgen voor een snelle hap of een flesje wit op het terras. Doodzonde. Maar we hebben wél leuk mensen gekeken!
Mauve
Brink 1
www.mauve.nl


Al vaker genoemd in onze tip-tien lijstjes of anderzijds aangehaald maar nu dus voor ‘t eerst een ‘eigen stukkie’ voor de Goudfazant. Ik kwam hier in september 2008 voor het eerst, toen mijn ouders er een groot feest gaven. Sindsdien meerdere keren gegeten, altijd fantastisch!

Nu neem je als (horeca) ondernemer natuurlijk altijd een gok door voor jezelf te beginnen, maar het risico dat híer is genomen, is wel erg groot. Voor degenen die nog nooit het genoegen hebben gehad om hier te eten, het restaurant ligt nou niet echt op een A-locatie in de stad, in tegendeel. Je pakt vanaf het centraal station de pont naar noord, vervolgens fiets je een kleine tien minuten. Nu is dat op zich niet echt een wereldreis, maar je moet echt even goed zoeken tussen de autodealers en andere bedrijfspanden op het terrein waar je ´s avonds een kanon kunt afschieten. En dan, na even zoeken en een keer verkeerd fietsen, zie je een groot bord van het restaurant dat je de laatste 100 meter de goede kant op stuurt. En daar ligt het dan, aan het water met uitzicht op het IJ en het Java eiland.  Hotel de Goudfazant, gevestigd in een oude garage. Rechts een open keuken, recht voor je een oude autobrug waar om de zoveel weken nieuwe auto´s op staan en links de eetzaal. En welke avond je er ook bent, het restaurant zit helemaal vol! Dus ondanks de ligging weet men dit bijzondere restaurant feilloos te vinden, eigenlijk al sinds de opening.

foto(7) foto(8)

En terecht, want wat kun je hier heerlijk eten! Ook Hotel de Goudfazant (voor velen inmiddels geen nieuws meer, maar het betreft hier dus geen hotel) kookt puur en eenvoudig met mooie, eerlijke producten. No nonsense, mooie prijzen, fijne bediening en goed eten, dit alles in een unieke ambiance.

 

 

We eten tijdens ons laatste bezoek, vorige week donderdag, vooraf een gebonden vissoep met mosselen en een steak tartare, als hoofdgerecht kalfstong in madeirasaus met paddenstoelen en zeewolf met asperges, puree van zoete aardappel, zeekraal en beurre blanc. Mooie combinaties, allen perfect gegaard en ook goede porties. We delen het dessert, een chocolade moulleux met een quenelle vanille ijs. We drinken, zoals altijd in dergelijke zaken, een prima huiswijn dus geen ingewikkelde fratsen of wijnarrangementen. Dat past hier niet.

foto(3) foto(6)

 

 

 

 

 

 

De prijs-kwaliteitverhouding is uitstekend, je zit hier voor een zeer schappelijke prijs echt te genieten. De rauwe uitstraling die het restaurant heeft en het gemêleerde publiek dat er zit te eten maakt het een zaak die ook zo maar in het Meatpacking district in New York of SoHo in Londen zou kunnen staan. Mocht je dus eens visite uit het buitenland over de vloer hebben en ze willen laten zien dat ook wij spannende, vooruitstrevende en stoere restaurants hebben in ieder stadsdeel en dus ook aan de andere kant van het IJ, neem ze dan mee naar Hotel de Goudfazant!

HotelGoudfazantA

 

 

 

 

 

Hotel de Goudfazant
Aambeeldstraat 10
www.hoteldegoudfazant.nl


zaalvanafkaas(1)Parijs telt honderden klassieke brasserieën, allen met hetzelfde principe, zelfde soort kaart en uitstraling. Maar wie begint met zoiets? In Parijs is dat het legendarische restaurant La Coupole, een zaak aan de Boulevard du Montparnasse die er al sinds 1927 zit en sindsdien fantastische klassiekers op de kaart heeft staan zoals de steak béarnaise, escargots en confit de canard. Iedere keer als ik in Parijs ben boeken mijn vrouw en ik hier een tafeltje. Inmiddels zijn er dus vele zaken te vinden met een soortgelijk concept, maar zij waren toch echt de eerste!

Terug naar Amsterdam. Gelukkig is het aantal leuke, no-nonsense restaurants in de hoofdstad de afgelopen jaren enorm gestegen. Mooi, puur voedsel zonder toeters en bellen en in de zaak een sobere doch sfeervolle setting met houten tafeltjes en stoeltjes, geen muziek, flessen kraanwater en gunstige huiswijnen op tafel, je kent het wel. Denk aan Rijsel, Aan de Amstel, Fa. Speijkervet, Pekelhaaring, Goudfazant, De Ysbreeker, Café Modern en zo kan ik nog wel even doorgaan.          Maar waar begon het? Daar zullen de meningen over verdeeld zijn, waarschijnlijk ook onder de lezers van Catch52, maar voor mij is Restaurant Amsterdam de grondlegger in de hoofdstad geweest voor ´het nieuwe eten´. Al vanaf de opening kwam ik er graag en nog steeds is het de fietstocht naar het Watertorenplein meer dan waard! Zelfs op de zeer gure afgelopen maandagavond. Vlak voordat ik linksaf sla vanaf de Haarlemmerweg kijk ik rechts richting de kermis op het Westergasterrein. Alle bakjes van de spin leeg, de Crazy Mouse draait overuren, agressieve lichtflitsen kleuren het huizenblok aan de overkant maar geen hond te bekennen op het hele terrein, slechts de ijskoude oostenwind en wat verveelde tieners die de attracties bedienen.

foto(3) foto(4)

 

 

 

 

 

 

foto(5)In Restaurant Amsterdam is het, ondanks de gigantische ruimte, warm en gezellig. Er is een fijne leestafel waar ik mijn eerste glas wijn drink, wachtend op mijn tafelgenoot. Eenmaal aan tafel genieten we van de fijne klassiekers waar deze zaak al sinds de opening succesvol mee is. We eten huisgemaakte paté, garnalencroquetjes, steak tartare en steak béarnaise.  De béarnaise licht in de schift maar ach, kniesoor die er op let. Naast de gerechten die wij kiezen staan er nog veel meer prachtige basic gerechtjes op de kaart zoals Schelvislever, Oeuf mayonaise, Rillettes en Hollandse garnalen met citroenmayonaise. Basic, niet deur en ontzettend lekker!

Naast het feit dat eigenaresse Milene zo’n mooie kaart voert, neem ik ook m’n petje af voor het lef wat nodig is om een zaak van zo’n omvang op te zetten in een buurt die, zeker tijdens de opening vele jaren terug, nog niet echt hot was.

Restaurant Amsterdam
Watertorenplein 6
www.cradam.nl

 

 


Vorige week vrijdag was ik van plan te lunchen bij Gartine, het charmante en minuscule zaakje in de Taksteeg, tussen de Kalverstraat en Rokin. Dat het vrij populair is wist ik, maar dat je zonder reservering geen schijn van kans maakt om te komen lunchen, wist ik nog niet. Dus dropen wij beteuterd weer af. En dan… waar ga je dan in godsnaam naartoe. Vrijdagmiddag, half een, Rokin. Ga d’r maar aan staan. Ik kon zo snel niets bedenken in een straal van 500 meter waar ik graag naartoe wilde.

Ysbreeker_home_410px

 

 

 

Dus dan de fiets maar weer van het slot en op zoek naar iets. We besloten voor de Ysbreeker te gaan. Al vaker gedineerd maar nog nooit aangeschoven voor de lunch. Eenmaal binnen viel direct op hoe druk het was op een gewone vrijdagmiddag. Het restaurant ligt nou niet echt op een doorloop route maar toch weten velen het te vinden. Het is echter wel zo dat het grootste deel van de bezoekers met hun neus in een laptop zit en dus als een zombie in een scherm zit te kijken met naast hem of haar een lege koffiekop. De Ysbreeker biedt gratis WIFI en heeft er klaarblijkelijk geen enkele moeite mee als hier kantoor wordt gehouden. Wat voor voorwaarden ze hier aan hangen voor wat betreft de consumptie van de plaatselijke kantoormuizen is mij niet bekend.

Het prettige van deze zaak is dat je ook als lunch ook gewoon warme voor- en hoofdgerechten kunt bestellen, zoals een echte brasserie betaamt. Wij houden het echter eenvoudig; een gehaktbal met coleslaw op brood en een Croque madame. Heerlijk in alle eenvoud en ook groot genoeg als volwaardig lunchgerecht. We lieten rond dit uur de wijn even voor wat het is en kozen erg verantwoord voor jus d’ orange en appelsap van de Olmenhorst.

foto(5)foto(3)

 

 

 

 

 

 

De bediening is vriendelijk maar niet altijd even vlot. Maar zoals gezegd is het bijzonder druk op deze zonnige vrijdag.

Na een uurtje vervolgen we onze reis met volle maag en zo’n 22,00 euro lichter. Als diner locatie al erg fijne ervaring, voor de lunch dus ook prima bevonden!

De Ysbreeker
Weesperzijde 23
www.deijsbreeker.nl