Eetsalon Van Dobben aan de Korte Regulierdwarsstraat is een begrip in Amsterdam, de broodjeszaak met als kenmerk witte tegeltjes, Russisch ei en bijdehand personeel in witte doktersjassen bestaat al sinds 1945. Als kind kwam ik er al vaak, bijvoorbeeld om ‘s avonds broodjes te halen voor de banketbakkers die in de zaak van mijn ouders moesten overwerken in drukke tijden rond sint en kerst. Het is een zaak die zo sterk is omdat er nooit iets is veranderd door de jaren heen. Gewoon altijd, jaar in jaar uit, dag in dag uit hetzelfde kunstje vertonen en zo nu en dan op het zwarte bingo-scorebord het glas melk met een duppie duurder maken. Niet inspringen op trends, niet liggend op witte matrassen je broodje halfom naar binnen werken of in een mist van stikstof je broodje warm vlees verorberen terwijl de zonnebank gebruinde dame achter de counter met een pipetje de satésaus op je kadetje druppelt. Gewoon doen waar je goed in bent en daar geen verandering inbrengen.

binnnnwwfoto(3)

 

 

 

 

Van Dobben is natuurlijk ook bekend vanwege hun kroketten, te vinden in het diepvriesvak van uw buurtsuper, maar daar wil ik het in dit stukje niet hebben, ik richt me alleen op de zaak en de pas geopende tweede vestiging op de hoek van de Albert Cuyp markt en de Ferdinand Bolstraat.

Na meer dan 60 jaar was er dus ineens een tweede vestiging, eerst in de Eerste van der Helststraat maar na een relatief korte periode gingen daar de deuren al weer dicht om 150 meter verder open te gaan op de hoek van de markt. Een gouden locatie! We aten er twee van Dobben klassiekers; broodje halfom en een hamburger. De hamburger was niet zoals deze vroeger werd geserveerd, toen was het een mooie, krokante burger die iets weghad van een gehaktbal. Nu was het een dunne, beetje vettige plak. Wel goed van smaak, dat dan weer wel. Broodje halfom was goed. Het betreft qua interieur overigens geen kopie van de eerste vestiging, de tweede zaak is wat moderner met verschillende zitjes, krukjes en Chesterfield fauteuils. Ook voeren ze niet de hele kaart zoals in de Regulierdwarsstraat, zo ontbreekt het klassieke Russisch ei waar veel mensen al jaren speciaal voor naar van Dobben komen.

foto(4)

Al met al is dit een prima aanwinst voor de Pijp maar is in de verste verte niet te vergelijken met de eetsalon waarmee het merk groot is geworden.

 

 

van Dobben
www.eetsalonvandobben.nl


Het is winter. En in die tijden ga je automatisch ook op het gebied op zoek naar winters warm comfort. Naar warme koffie en Hutspot bijvoorbeeld. En in dit geval bedoelen we met laatstgenoemde niet de warme wintermaaltijd, maar de galerie-winkel-cafe. Want ook deze ondernemers hebben het principe van shop-in-shop ontdekt. En er een ietwat industrieel-Scandinavisch sausje overheen gegoten.

Hutspot is dus een winkel, maar ook een galerie. En een café. De zaak is gevestigd aan de Van Woustraat, net om het hoekje van de Albert Cuyp, en is open tot 19:00 uur ‘s avonds. Een locatie bij uitstek dus voor een (verlaat) ontbijt, een lekkere koffie of thee, of uiteraard – een broodje van eigen deeg. Of liever gezegd van Mama’s deeg. Want dat is het brood wat belegd op tafel komt in deze zaak: Mama’s Brood. Ook los in de verkoop hier trouwens.

Het concept is leuk, je hebt dankzij de bar langs de glazen pui een leuk uitzicht over de drukke Van Wou en de koffie en de broodjes lekker. Een minpuntje: de yoghurt met cruesli en fruit kwam in mijn geval met fruit uit de vriezer. Of in mijn geval helaas bevroren fruit uit de vriezer. Laten we hopen dat het een foutje was. Het was per slot van rekening zaterdag. En de goedbedoelde chips naast het broodje liggen er – omdat het voor de helft uit kleine, gebroken stukjes chips bestaat – wat doelloos bij. Het zijn waarschijnlijkheid de kleine puntjes die nog op de i gezet moeten worden, want de zaak an sich – inclusief het winkel- en galeriegedeelte – is met zijn drie-eenheden in ieder geval een verrijking voor de Van Wou.

There’s no place like Hutspot!

Hutspot Amsterdam
Van Woustraat 4


Je hebt nu eenmaal van die mensen, die maakt het eigenlijk allemaal niet uit dat heel de wereld alles van ze weet. En dus verkondigen ze dan ook maar alles wat er op dat moment in hun (vaak doooodsaaie) leventje gebeurt. Het liefst op Facebook. Of, wanneer je een BN’er zou zijn, bij de gossipverslindende Albert Verlinde in RTL Boulevard.

Persoonlijk ben ik daar niet zo van. Oh ja joh, zul je denken, en je blog dan?? En je Facebookt toch ook zo lekker de hele dag door! Ik hoop dan altijd maar dat mijn goedbedoelde pogingen om niet te vertellen dat ik weer koffie aan het drinken…. o well. Even een momentje van zelfreflectie. Ja, ik ben er ook zo een dus. Sorry vrienden.

En stiekem komt mij dat goed uit. Want ik wil steeds vaker mijn vuile was buiten hangen. Of liever gezegd, buiten hangen bij De Wasserette. Want weer hebben we een geweldig zaakje ontdekt. Tegenover de Pilsvogel, naast het IJscuypje. Waar het wash ‘n go concept van een paar straten om de hoek (namelijk koffie drinken terwijl je echt nog aan het wassen bent) volstrekt bij verbleekt. Want hoe leuk koffie drinken tussen de wasmachines ook is, ik drink persoonlijk liever koffie in een zaak die voorheen een wasserette was. Of, in het verlengde van een oud Youp-grapje: bij de was-serette.

Ik zal het kort houden. De locatie is top: om de hoek van de Cuyp, midden in het winkel- en borrelgedeelte en dus hartje Pijp. De bediening was er uitstekend: vriendelijk en snel (en zonder arrogantie). De broodjes zijn (is mij uit betrouwbare bron verteld – ik heb alleen koffie gedronken) top. De sfeer en inrichting prima. Er is alleen een nadeel: het is er stervensdruk. Goed voor de omzet, maar voor ons consumenten betekent dit vechten voor een lekker tafeltje. Tout le monde lijkt de Wasserette inmiddels al omarmd te hebben. Maar stiekem gunnen we dat de eigenaren ook wel weer. O ja, en de warmtelamp ontbreekt. Maar dat weerhoudt ons Amsterdamse stervelingen er toch niet van om alsnog buiten te gaan zitten.

De Wasserette. Misschien moeten we er een werkwoord van gaan maken. “Ga je mee Wasseretten vanmiddag? Ben in de buurt van de Cuyp.” Ik ben voor in ieder geval. Heb vast nog wel wat onnozele verhalen over mijn (vaak dooooodsaaie) leventje te vertellen.

De wasserette
Eerste van der Helststraat 27
www.dewasserette.com (nog onder constructie)


De Tiplijst, samengesteld door de fanatieke Catch-lezer. Hoe het werkt? Wij stellen via onze Facebookpagina met regelmaat een vraag (‘wat is de beste …’) en wachten dan op jullie antwoord. Meer dan tien tips? Dan bepalen we – hoe polderend democratisch – gewoon door middel van een stelling welke tips de beste zijn. Vandaag tien tips waar je een lekker kippetje kunt scoren. En nee heren, we bedoelen hier niet dat lekkere mokkel van achter de bar mee. Het gaat gewoon om een sappig gegrild exemplaar op je bord. Uit of thuis.

1. Café Schilders (1e van der Helststraat 45) – grote favoriet van Marianne en populaire vrij-mi-bo stek voor jonge, hippe Amsterdammers. En misschien nog wel het belangrijkste: eigenaar van een geweldige officiele rotisserie, die als scheidingswand tussen bar en keuken fungeert. Nice!

2. Chris Kip (Albert Cuyp markt, stal 117) – poelier in hart en nieren, en al jaren één van de vaste stallen op de Albert Cuypmarkt. Van ordinaire kipfilets tot Bressekippetjes. In de kerst ook het adresje voor de traditionele kerstkalkoen.

3. Rijsel Rotisserie (Marcusstraat 52B) – veel besproken in de media en onthaald als een van de betere adresjes van onze hoofdstad. Een rol die zij met verve vervullen. Een kaart geïnspireerd op Franse tradities en dat proef je. You gotta love Rijsel!

4. Bierfabriek (Rokin 75 / Nes 92) – kippetjes met bier is de nieuwe sushi van vandaag de dag. Naast Café Schilders en De Biertuin (zie nummer 5) kun je ook hier terecht voor deze topcombi. 500m2 aan bier, pindadoppen op de grond en ronde tafels met je eigen tap. En kip. Veel kip.

5. De Biertuin (Linnaeusstraat 29) – speciaalbieren en gegrilde kip. Ook deze zaak in Amsterdam Oost ging dit jaar open met deze beproefde combinatie. Met 39 verschillende biertjes op de kaart komt iedereen hier aan zijn trekken. En dus kip. Mét huisgemaakte appelmoes.

6. Slagerij Scholten (Rijnstraat 70) – een prima adresje om een versgegrild kippetje te halen en deze vervolgens thuis te verorberen. Meer woorden moet je hier niet aan vuil willen maken. Gewoon goed.

7. Buurtsuper Anavatan (Cabralstraat 34) – Op de Cabralstraat (West) zit een klein Marokkaans supermarktje dat ook gegrilde kippetjes heeft. Als ze net zo lekker zijn als die van Ankara Market op de Van Woustraat, dan is het zeker een bezoekje waard.

8. De kippenboer van de Dappermarkt – gelegen halverwege een van de leukste markten van Amsterdam (ja, ik zei het al eerder, Oost is zo gek nog niet). Gegrilde kippetjes en pootjes voor het uitzoeken. Lekker voor thuis, of meteen alvast een kluifje uit het vuistje.

9. Hotel de Goudfazant (Aambeeldstraat 10h) – gesitueerd in een oude garage, midden op een industrieterrein. Maar niet alleen de setting is geweldig, ook de kaart. En hoewel die regelmatig wisselt, is de poussin (klein kippie) van het spit om je vingers bij af te likken.

10. Keuken Deli (Oosterkade 30, Utrecht) – waaaat?! een 030 in onze tip-lijst? Ja. Inderdaad. Hoewel er gegarandeerd nog heel veel andere lekkere kippetjes te halen zijn in Amsterdam, werd me vriendelijke doch dringend op het hart gedrukt dat deze zaak in Utrecht echt faaan-taaas-tisch is. En als we de foto op de homepage mogen geloven (en dat doen we!), is deze zaak zeker een kippenbezoekje waard!

Hecht aan de nummering van de lijst overigens geen waarde – we stellen de lijst op op basis van binnenkomst. Jouw tip op de nummer 1 positie? Gewoon wat sneller reageren op onze oproepen op Facebook!