Omdat we bij Catch constant bezig zijn met het nóg beter maken van het blog, komen we geregeld bij elkaar om de stand van zaken te bespreken, te kijken naar nieuwe mogelijkheden en verbeteringen en, ook niet geheel onbelangrijk, ons succes tot nu toe te vieren. De teller staat inmiddels namelijk alweer op 8500 lezers! Uiteraard combineren we het noodzakelijke met het aangename en spreken we niet op kantoor af, maar op een horeca locatie in de stad waar we alledrie nog niet zijn geweest.
Deze avond kozen we voor de Bierfabriek. Normaliter proberen we bovenop nieuw geopende zaken te zitten en binnen enkele maanden na opening een bezoek te brengen. Bij de Bierfabriek is dat helaas niet gelukt, want die zitten er natuurlijk alweer een tijdje. Net als het bijna naastgelegen The Tara en Bar Italia, betreft het een enorme ruimte die van het Rokin tot de Nes doorloopt. Er zijn verschillende op- en afstapjes en kleine niveauverschillen zodat je niet direct het idee hebt dat je in een behoorlijk groot restaurant zit. We nemen plaats aan één van de vele beschikbare tafels, het is op deze dinsdagavond vrij rustig. Hier en daar een tafel met wat bedrijfs etentjes (Peter, we gaan je missen. Succes in je nieuwe functie. Veel plezier met je bongo-bon en beker met je naam erop. Oh ja, en kom
nog eens langs).
Op alle tafels liggen bergjes pelpinda’s, de schillen mogen naar oud gebruik op de grond. De bediening is helaas onder de maat. Er worden enorm veel slordige foutjes gemaakt, terwijl er praktisch niemand in onze sectie zit. Om maar wat voorbeelden te noemen: theezakjes vergeten dus ik krijg alleen heet water. Pas na 5 minuten komt de ober weer langszeilen en kan ik ‘m om de thee vragen. Geen excuus of uitleg, niets. Lege glazen worden niet meegenomen, laatste persoon die aangeschoven is wordt niet gevraagd wat zij wil drinken als mijn theezakje wordt gebracht en last but not least: we bestellen een salade en de specialiteit van het huis, kip. De serveerster neemt de bestelling op maar vergeet dit, zo blijkt na 35 minuten wachten, in te voeren in de computer. We vragen waar ons eten blijft, er blijkt niets ingevoerd. Wederom alleen de constatering van de ober terwijl hij op z’n schermpje kijkt. Geen excuus of wat dan ook. Wat een amateurisme. Foutje maken kan gebeuren, het gaat erom hoe je het oplost… De ober is gelukkig zijn gevoel voor ‘humor’ nog níet kwijtgeraakt:
Marianne: “Welke witte wijnen hebben jullie allemaal?”
Ober: “Sauvignon Blanc”
Mariane: “Alleen Sauvignon Blanc?”
Ober: “Ja”
Marianne: “Oh ok, nou doe die dan maar”
Ober: “Uitstekende keuze, m’vrouw”
Na 5 minuten arriveren de gerechten, eerlijk is eerlijk, die smaken prima en zien er ook goed uit. Een zeer royale maaltijdsalade met onder andere gegrilde groente en lekkere dressing. Ook de kip is prima, goed mals en geserveerd met 5 verschillende sausjes en een bakje patat met (fabrieks) mayo. Jammer dat ze dat niet zelf maken.
Los van de belabberde service is dit een perfect voorbeeld van een zaak zonder ziel. Er schalt harde jaren 80 muziek door de speakers, het licht is zeer storend (boven ons hoofd grote rode ledverlichting
en boven andere tafeltjes een soort wit/blauwe neonlamp zoals je die ziet in ruimes waar je kunt laser gamen, om zo een ‘onguur sfeertje’ te creëren.
Onder zo’n blauw/witte lamp zit een wat ouder echtpaar, ik vermoed uit Amerika, te eten. Weggestopt in een hoekje met al 20 minuten lege glazen en nét voldoende licht om elkaar te kunnen zien. Je had erbij moeten zijn om te zien wat voor treurig tafereeltje dat was. Een beetje meneer en mevrouw de Bok die zitten te dineren op een Pools metro station. Overigens is de verlichting aan de andere kant van het restaurant wél weer sfeervol, wij zitten duidelijk in het ‘dansgedeelte’ met naast ons de DJ booth voor in het weekend. Dan kun je misschien zeggen: dan moet je niet zeiken over de verlichting. Dan zeg ik: dan moet je hier geen mensen laten eten.
Johannes van Dam gaf de Bierfabriek vorig jaar december een 9,5. Geen idee wat hier is misgegaan…
De Bierfabriek
www.bierfabriek.com
Rokin 75/Nes 92
Van Mechelen is gevestigd aan de Sloterkade, naast de Dirk van den Broek (wie kent ‘m niet?), om het hoekje van het Hoofddorpplein. Nooit geweten dat daar dus een ideale horecalocatie verborgen ging. Sterker nog, ik kan me überhaupt niet meer herinneren wat hier ooit op deze plek zat.
