Ik loop soms een beetje achter de feiten aan. Dat kan ook niet anders, want met al het horecageweld in de stad dat geopend wordt, is het af en toe lastig bijbenen. Geef ik eerlijk toe. Aangezien het voor mij en mijn mede-Catchers nog altijd een groot hobbyproject is, moet er ook gewoon gewerkt worden, en eten we ook gewoon nog wel eens thuis.

IMG_0217Maar goed, voor al die andere momenten in de week heb ik mijn eigen culinaire bucketlist en probeer ik wanneer het maar even kan op mijn barrel de stad te doorkruisen voor een bezoek aan nieuwe en iets minder nieuwe hotspots. Gelukkig zijn er om mij heen bovendien wat bijzondere mensen die mij scherp houden, en het initiatief niet alleen bij mij neerleggen. En geef toe, het is soms heerlijk wanneer iemand anders het voortouw neemt. En wanneer dit dan helemaal geweldig is? Wanneer dit ook nog eens gebeurt ‘when you least expect it’.

Dus nadat ik inmiddels al maanden de intentie had om eens voet over de drempel te zetten bij De Plantage, was er onverwacht iemand die gewoon reserveerde en mij overrompelde met een uitnodiging. En zo werd het wachten meer dan beloond. Ik heb zelf het gevoel dat waarschijnlijk heel Amsterdam me al voor is geweest, gezien de onmogelijkheid zelfs tot reserveren ‘in den beginne’, maar desalniettemin, gewoon even voor de volledigheid: wat is De Plantage een voortreffelijk mooie zaak! De associatie die ik erbij heb, zijn de Hallen in Parijs, met wel een verdomd hoog bistro niveau. En hoewel de zaak een plek lijkt te bieden aan oneindig veel mensen, voelt zelfs een diner voor twee midden in de zaak vooral een onderonsje.

IMG_0233En het eten? Top. De Plat Plantage is een aanrader voor een sharing = caring voorgerecht (en met zoveel op het bord dat het niet eens vechten is om de lekkerste hapjes), en de geroosterde procureur staat nog steeds in mijn geheugen gegrift. Tel daarbij op een Viognier van een van mijn favoriete wijnhuizen uit de Rhône (serieus, who needs a Condrieu in dit geval), en hoppa: mijn avond had alle ingrediënten in huis voor een avond die mij nog wel een tijdje bij zal blijven. Waarvan akte.

En dan het allerleukste: De Plantage is een van die plekken die geschikt is voor een afspraak met everyone, anytime. Van een zakendiner of een avond bijpraten met vrienden, tot aan een avond met familie of die ene loved one, waardoor de avond oneindig lang mag duren. Zowel de kaart als de ambiance lijken alles aan te kunnen. Ik heb dan ook zo’n vaag vermoeden dat dit een van die adressen is in town waar ik nog wel eens te vinden zal zijn. I simply loved it.

IMG_0234De Plantage

Plantage Kerklaan 36

PS: kleine tip voor de mensen in de bediening die ik niet kan laten: met zo’n waanzinnige bar schreeuwt de locatie om de aanwezigen niet zomaar de zaak uit te laten lopen, maar vol de upselling in te gaan ‘for drinks after’. Aan de andere kant: dat drankje bij Koosje na het eten had eigenlijk ook wel zijn charme, en had ik voor geen goud willen missen.


Wij zijn dol op ze hoor, die burgers met dat bier van Frits. Maar soms willen we ook wel eens gewoon wat anders. Bijvoorbeeld gewoon elk half jaar een ander dier. Want no guts, no glory!

Guts glory 2 Dat is waarschijnlijk wat de eigenaren van deze bijna-gelijknamige zaak Guts & Glory gedacht moeten hebben. De concept-restaurants zijn namelijk hartstikke leuk hoor, maar waarom zou je je vastleggen tot dag in, dag uit hetzelfde ingrediënt als je ook gewoon kunt afwisselen? Als horecaondernemer ben je immers baas van je eigen poppenhuis!

Bij Guts & Glory kiezen ze dus elk half jaar een nieuw dier uit, en de verschillende smakelijke delen van het dier zijn dan vervolgens de basis voor de menukaart. En driewerf hoera voor Marianne, te beginnen met kip. De menukaart is eigenlijk te simpel voor woorden: vooraf kies je een bereiding van een van de onderdelen van het beest dat op dat moment aan de beurt is. In het geval van de Hollandse Polderhoen zijn dat de dij, het maagje, de oester, de vleugel of – charmant – het eitje. Ondergetekende koos voor de oester, met daarbij geserveerd langoustine, crème van bloemkool, frisse koolsoorten en kefir. En was daarmee meer dan tevreden. Lekker, verfijnd ogend, en een smakelijk gerecht.

En dat vind ik misschien wel het mooiste aan dit concept: de voorgerechten zijn allemaal een typisch gevalletje schilderijtjes op je bord (het oog wil immers ook nog wel eens wat), waarna je daarna gewoon overgaat tot ‘het echte robuuste werk’: een plank met daarop heerlijk bereid hoentje aan het bot (heel of half), met als garnituur een  jus van kip en een heerlijke salsa. Al zijn laatstgenoemden eigenlijk overbodig, zo mals als het hoentje is. Voor de liefhebber nog een salade of uiteraard het bakje frites, en that’s it. Dus nog wel een beetje concept, maar dan met wat meer variatie.

Guts gloryDe zaak is klein, en nog kleiner is de keuken, maar desondanks vliegen de couverts avond na avond over tafel. Tot aan bijna dubbele bezetting toe. Klaarblijkelijk zijn wij niet de enigen die graag hun tanden in een volledig dier willen zetten. Reserveren is dus een redelijke must. Vraag in geval van een groep (ca. 6/7 personen) vooral om de tafel in het raam beneden; voor een ‘quick & dirty’ diner met z’n tweeën is vooral de bar aan de vide met uitzicht over de Utrechtsestraat een aanrader.

Wij wachten in de tussentijd vooral vol spanning af wat er binnen nu en een half jaar op de kaart zal gaan verschijnen.

Guts & Glory

Utrechtsestraat 6


Visliefhebbers hebben hun weg naar de van Baerlestraat natuurlijk al lang gevonden. Naar The Seafood Bar wel te verstaan. Het succesnummer van een Brabants echtpaar dat Amsterdammers aan de echt goede vis wilde brengen. En dat is gelukt! Mooie zaak, ongedwongen sfeer, en vooral: heerlijk eten. Denk aan oesters, krab, kreeft, zeevruchten of een mooi stukje vis, uiteraard te combineren met een goed glas wijn. De vis is dagvers en waar mogelijk biologisch, lijngevangen vis met het MSC keurmerk. Casper ging ons voor en was enthousiast. Een fijne tegenhanger tussen de duurdere horeca midden in Oud-Zuid.

Hoe blij zijn we dan ook dat onze Brabantse vrienden nu een tweede Seafood Bar openen. Midden in het centrum dit keer, in het voormalige pand van Tokyo Café aan het Spui. Dus voortaan kun je ook je shopping spree in de 9 straatjes, Jordaan, of de Kalverstraat aftoppen met een oester en een lekker drankje. Wat ons betreft een gouden zet. Het concept blijft hetzelfde met hier en daar een paar aanpassingen die ze nog even voor zichzelf houden. De verbouwing is in volle gang en als het goed is gaan half maart de deuren open. We kunnen niet wachten…

10906367_770944056314390_5988205372740856284_n

 

 


Als onverbeterlijke romanticus ben ik dol op love stories. Er is immers al voldoende leed op de wereld, en dus verdient iedereen het wat mij betreft om simpelweg gelukkig in de liefde te zijn. Doe mij een ‘and they lived happily ever after’, en Marianne is tevree.

Kessens AmsterdamWat dat nou precies met de culinaire kanten van Amsterdam te maken heeft? Dat zal ik vertellen. Of, zoals alle sprookjes beginnen: er was eens… een klein Zweeds meisje Anna op 5-jarige leeftijd op bezoek zijn bij haar Nederlandse opa. En daar, in de spelonken van de banketbakkerij onder grootvaders huis, ontmoette zij Casper.

Tot zover niets bijzonders. Maar wat als acht jaar later opeens de vonk overslaat, aan beide kanten? Tja, de liefde is nou eenmaal grenzeloos. Dus ‘neem’ je verkering en emigreer je uiteindelijk als je nog maar amper 19 lentes jong bent naar Amsterdam. Voor de liefde van je leven. En aangezien de liefde en de maag nogal vaak met elkaar te maken hebben, en het horecabloed bij deze lieve lieden kruipt waar het niet gaan kan, besluit je een aantal jaar later tijdens de wereldreis van je leven om samen een eigen zaak te beginnen. Een eigen horecazaak om precies te zijn. En die te vernoemen naar je eigen Zweedse familienaam. Kessens. Immers, Zweedse invloeden maken ook Amsterdam alleen maar mooier (daar kan menig man en vrouw over mee praten). En bovendien, laten we eerlijk zijn, de achternaam van inmiddels echtgenoot Holtkamp zingt in Amsterdam al genoeg rond, en toppers als Bukowski waren al vergeven.

Kessens 2Dus zo geschiedde, “the rest is history”, sprookjes bestaan wel, etc. etc. etc. Want het is inmiddels keiharde realiteit voor Anna. Want zo heet deze Zweedse gastvrouw van deze nieuwe hotspot in town, en haar manlief Casper. Kessens heeft haar deuren geopend aan de Amsterdamse Rozengracht, en ik denk dat de inwoners van 020 blij mogen zijn. Sterker nog: blij zijn, gezien de drukte in de zaak en de lyrische foodporn pictures die de menigte verder opzwepen op het wereldwijde web. En ik geef ze gelijk hoor.

Want naast het feit dat we hier te maken met een love story pur sang, hebben we het hier vooral over twee personen die gastvrijheid en lekker eten bovenaan hun prioriteitenlijst hebben staan. Alle reden dus om voor ontbijt, brunch, lunch, snackje of een vroege borrel aan te schuiven. Want bij Kessens geen culinaire liflafjes die de honger net niet stillen, maar een combinatie van klassiekers uit Europa in overvloed. Van een vleugje Zweeds in de vorm van huisgemaakte gravad lax (yum yum yum yum) tot een zweempje Amsterdam in de vorm van huisgemaakte huzarensalade (once again: yum yum yum yum). En zo kan ik nog alinea’s doorgaan. Aanrader? De Welsh Rarebite. Je hoeft daarna de rest van de dag niet Kessens 2meer te eten, maar frankly, who cares?! En het meest truttige huisgemaakte drankje ever: advocaat. Ja, ook die is weer nieuw leven ingeblazen. Sterker nog, in deze huisgemaakte vorm is ‘ie nog lekker ook. Bij voorkeur op te lepelen met een piepklein lepeltje zoals oma vroeger deed wanneer ze uit de band sprong op een feestje. Ook in to-go vorm te verkrijgen, dus wat mij betreft de hit bij familiefeesten en -partijen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de financiertjes bij de koffie of de thee…

Zoals gezegd, ik ben nou eenmaal een sucker voor love stories. Op culinair gebied en daar buiten. En dus ook voor Kessens. Want als die ‘chemistry’, die ‘spark’ er nou eenmaal is, moet je hem koesteren, er zuinig op zijn, en er met volle teugen van genieten. Want dan heb je iets bijzonders in handen. En dat is precies wat Amsterdam heeft met dat vleugje Zweden aan de Rozengracht.

Kessens Amsterdam

Kessens 3Rozengracht 24

PS: En de grootste tip voor de buurtbewoners? Mocht je Holtkamp nou te ver fietsen vinden vanuit de Jordaan en omstreken, de overheerlijke kroketjes kun je natuurlijk ook (zowel warm als koud en dus zelf nog op te warmen) bij Anna en Casper halen. Je hebt het niet van ons…

PPS: Casper, we zijn trots op je!