I think I died and went to heaven. Chicken heaven. Welkom in Oud-West.

RotisserieIk word nog wel eens gepest in verband met mijn culinaire voorkeuren. Want terwijl ik me graag laat uitnodigen voor een dinertje op sterrenniveau, krijg ik met regelmaat dankzij mijn beknopte bio op Catch52 nul op dat request: het zijn immers de ballen en de dame blanche die mij het beste doen smaken. Met champagne, dat dan weer wel. Maar daar hoef je niet voor naar een chique restaurant. Stomme zet om mijzelf zo buitenspel te zetten? Oh well, het zijn de de simpele doch smaakvolle zaken des levens die het ‘m doen, denk ik dan altijd maar.

Waaronder ook het gegrilde kippetje. Van jongs af aan mijn standaard-antwoord op de vraag wat ik wilde eten. Inmiddels is dit antwoord geëvolueerd naar: een finger-licking good gegrild kippetje (bij voorkeur met veel liefde en ruimte opgevoed, dat dan weer wel).

En daarvoor zit je in Amsterdam inmiddels goed. En om precies te zijn: in Amsterdam Oud-West nog veel beter. Want daar heb je niet alleen Van ‘t Spit op een hoek van de De Clerq zitten waar je terecht kunt voor een kippie van – ja ja ja – het spit. Maar ook nog eens de Rotisserie. Met – hoi hoi hoi – ook kippetjes van het spit. En hamburgers, maar daar kwam ik in dit geval niet voor. En cocktails. Maar ook die heb ik dit keer eens gelaten voor wat ze waren, en ben regelrecht op mijn doel afgegaan. Op de kip af. Van de grill.

Want het beste nieuws van deze stek? Bij Rotisserie – gelegen naast grote broer Fier – kun je je kippetje namelijk niet alleen ter plekke naar binnen werken, maar krijg je ze ook met veel liefde ‘to go’. Om thuis in alle beschut- en bescheidenheid het malse vlees van de botjes te kluiven. En mijn kluifmanieren kennende, is dat laatste geen overbodige luxe. Kluiven doe je namelijk met overtuiging, een levenswijze waar ik sinds mijn jongste kinderjaren al groot aanhanger van ben (zie ook het bewijsmateriaal hieronder). Tafelmanieren waar niet iedereen mee uit de voeten kan.

Marianne kluifVoor een bescheiden E. 15 euro (lijkt veel maar zelfs ik kreeg de halve variant nog niet eens in mijn eentje kaalgeplukt) ben je bij de Rotisserie de trotse bezitter van een volledige ‘free ranger’ die linea recta op tafel kan. Met een beetje van jezelf, of gewoon de garnituren (coleslaw, knisperende maiskolfjes en prima home-made sausjes) van de vriendelijke jongens van de Rotisserie. En voor de kleine eters: je kunt dus ook gewoon een halfje krijgen, of zelfs een kwart.

Kudos dus voor deze kwaliteitskip-to-go! Want ik eet mijn kippetje het liefste thuis. En dat komt niet alleen vanwege mijn tafelmanieren. Want alleen thuis is daar ‘the one & only’ Mama’s Saus, de kip-klassieker in Huize Aalders. Gebaseerd op sherry (whaaat?!?!), maar dat kan, als kind van nog net de 70s. Want alleen die saus brengt zo’n kippetje pas echt tot grote hoogtes. Maar een geruststelling voor alle niet-Aaldersen: ook zonder is dit kippie heerlijk!. Daar kan inderdaad bijna geen michelinsterrendiner tegenop. Let wel: bijna…

Rotisserie Amsterdam

De Clerqstraat 81


Op de hoek van de Valeriusstraat en de Emmstraat zat jarenlang Tapa Feliz. Tijdens mijn Oud-Zuid tijd zelfs een beetje mijn tweede huiskamer. Vast rondje was biertjes bij Gruter afsluiten met de fijne Spaanse tapas van Feliz. Bij voorkeur op het terras. Als ik langs dit buurtje fiets is het voor mij echt een trip down memory lane. Des de groter dan ook mijn verbazing toen ik er laatst weer eens langsfietste en zag dat Tapa Feliz weg is. Mijn vaste tapasstek heeft plaatsgemaakt voor Carter Bar & Kitchen.

IMG_8413Enigszins sceptisch ben ik dan toch hier aan de bar aan glas wijn gaan drinken. Want om de gezelligheid en eten van Tapa Feliz te willen overtreffen moet je bij mij natuurlijk wel van heel goede huize komen. Gelukkig hebben ze de indeling van de zaak precies hetzelfde gelaten. De bar als gezellig middelpunt, paar kleine tafeltjes op de vide en in het soutterrain genoeg plek voor wat grotere tafels. Natuurlijk heeft het interieur wel een stevige boost gehad, maar eerlijk is eerlijk, dat kon het ook wel gebruiken. Tikkie strakker, moderner en lichter. So far so good!

En gelukkig smaakte de wijn ook meer dan prima. En die barsnacks, vooral de bitterballen met kreeft van Holtkamp, zijn echt heerlijk. Voor een goede borrel in Zuid is dit definately je nieuwe adres, ze hebben namelijk ook nog eens een steengoede cocktailkaart. Tapa Feliz hoeft dus voorlopig niet gemist te worden. Want: goede wijn, cocktails en lekkere hapjes, zowel op als achter de bar. What more could you ask for?

Carter Bar & Kitchen
Valeriusstraat 85-H
020-7526855

P.S. Tapa Feliz was ook de favoriete tapas-stek van mede-Catcher Marianne. Ze heeft zelfs tot in den treure geprobeerd het receptuur voor hun gemarineerde manchego te evenaren. Waarvan akte.

 


De Tiplijst, daar is ‘ie weer! Een top 10-lijst, samengesteld door de fanatieke Catch-lezer. Hoe het werkt? Wij stellen via onze Facebookpagina met regelmaat een vraag (‘wat is de beste …’) en wachten dan op jullie antwoord. Meer dan tien tips? Dan bepalen we – hoe polderend democratisch – gewoon door middel van een stelling welke tips de beste zijn. Deze keer een ode aan de nieuwste trend van 020. En wat ons betreft precies op tijd voor deze grandioze zomer. Let’s go ginsane, it’s gin-tonic time!

1. Mossel & Gin – Met stip op nummer 1 – hoe kan het ook anders. Met hun Ginsane Cocktailkaart toch 10483995_759161004148375_1503619121245720742_nwel een beetje de grondlegger van de G&T trend.
2. The Fat Dog – Bij deze nieuwste hotspot in de Pijp gaat het om hotdogs én gin-tonic. En om zien en gezien worden, natuurlijk.
3. Bar Franklin – Cocktailhour at Franklin kan natuurlijk niet zonder een classic all American gin-tonic.
4. Brasserie van Dam – De van Dammetjes zijn goed vertegenwoordigd op de Schuyt, en weten wel hoe je een goeie G&T maakt!
5. Vesper – Gewoon een goeie cocktailbar met een beetje een fifties tintje, schenkt natuurlijk een meer dan prima gin-tonic.
6. Amstel Hotel – Bij A Bar hebben ze maar liefst vier steengoeie soorten gin op de kaart. Proeven dus!
7. Razmataz – Een warme zomeravond, een ijskoude gin-tonic, genietend van de laatste zonnestralen… Het is prima vertoeven hier op het steeds leuker wordende Hugo de Grootplein!
8. Bar Oldenhof – Zoals ze zelf het beste zeggen: an oldfashioned bar in the heart of Amsterdam. Met natuurlijk ook een heerlijke oldfashioned gin-tonic!
9. Herengracht – Deze zaak aan de gracht mag zich met recht ‘reinvented’ noemen. Ze hebben zichzelf wederom op de kaart gezet met hun heerlijke Gin Rhubarb. Enne, loop dus vooral door naar die tuin dus!
10. Hiding in plain sight – Back to the roaring twenties in deze cocktailbar. Met een G&T in je hand natuurlijk.
11. G’s – A really nice place. Zoals ze het zelf uitermate doeltreffend verwoorden.

Hecht aan nummering van de lijst overigens geen waarde – we stellen de lijst op op basis van binnenkomst. Jouw tip op de nummer 1 positie? Gewoon wat sneller reageren op onze oproepen op Facebook!


Al sinds mijn eerste dagen in Amsterdam heb ik moeite met de grachten. Dat wil zeggen: ik moet na ruim tien jaar nog steeds nadenken over de volgorde van de inner-grachten-circle. Hoe ik ook de grachtengordel op fiets, ik lijk nergens te zijn zonder eerst braaf in mijn hoofd mijn mantra a.k.a. het aangeleerde ezelsbruggetje op te dreunen (“prinsen kopen heren schoenen”), voordat ik kan bedenken bij welke gracht ik ook al weer af moest slaan om op de plaats van bestemming te komen.

Herengracht 2Het gros van de keren is dat overigens via dezelfde route, vanaf de Spiegelgracht, linea recta de Herengracht op, richting het Muntplein. Dus die weet ik inmiddels over het algemeen wel te vinden. En dat komt goed uit. Want met deze route fiets ik regelrecht naar een heerlijke locatie, de Herengracht. Niet te verwarren nu met de gracht zelf, maar met de bar-restaurant net om het hoekje van het Muntplein, dat zichzelf de afgelopen tijd iedere keer weer opnieuw lijkt uit te vinden. En dat kun je niet anders dan waarderen. Want zelfs op het grootste minpunt van deze zaak hebben ze hier nu wat gevonden.

Want dat was tot nu toe mijn enige puntje van kritiek: op een A-locatie als deze zit het terras op zomerse dagen vrijwel altijd vol. Vooral met toeristen. En daar sta je dan als Amsterdamse met je goede gedrag, wanneer je op zoek bent naar een stekje in de zon. Voor iedereen die dit wel eens overkomen is, heb ik nu de allerbeste tip: kijk de volgende keer even iets verder dan je neus lang is, loop naar binnen (ja, echt!) en voor je het weet, waan je je in Mediterrane sferen onder het dak van de groene plantanen, in – tadaa! – de Herentuin.

Herengracht 3Oftewel de binnentuin van de Herengracht. Een plek die vooralsnog wat onontdekt lijkt. Ten onrechte, en waarschijnlijk dus ook niet voor lang. Want in deze rustige binnentuin, waar de zonnestralen je  nog voorzichtig tussen het bladendek door weet te vinden, zit je heerlijk. En eet je heerlijk bovendien. In mijn geval, hoe kan het ook anders, een vers bereide steak tartare (met goeie frietjes!!). Maar met de huidige menukaart is hier voor iedereen wat wils: van simpele broodjes tot aan topsalades met het populaire quinoa-superfood en warme klassiekers als ravioli en natuurlijk de burger. Tel daarbij op een meer dan Herengracht 1vriendelijke bediening, die zelfs het glaasje water bij de koffie niet vergeten en je lunchdate kan niet meer stuk. Dat deed ‘ie in mijn geval dus ook niet.

Dus Heren van de Herengracht: het was me weer een meer dan waar genoegen. We’ll be back. Ik in ieder geval. De volgende keer graag voor een borrel, al was het maar om het plateautje oesters dat als borrelhap verkrijgbaar is (graag met een Gin Rhubarb on the side….). En als de rest van Amsterdam slim is, geldt dat ook voor hen.

De Herengracht

Herengracht 435