Bij Boca’s kun je borrelen. Heel goed borrelen zelfs. En nu niet alleen meer in de Westerstraat, maar ook in de Pijp. Sindskort dan, want de deuren zijn pas sinds begin maart open. Reden genoeg om zelf eens polshoogte te gaan nemen, want de combinatie van een drankje en een hapje op loopafstand van mi casa… dat kun je natuurlijk niet laten lopen.Borrel bij Bocas Park

En dus wist ik een lotgenoot te strikken die zich vrijwillig wilde opofferen voor een goed glas wijn en een kaasplateau. Want van dat laatste, daar weten ze wel raad mee bij Boca’s Park. Denk houten plank, volgepropt met de lekkerste kaasjes (en voor de afwisseling ook eens drie kaas-tengels inclusief verfrissende sjalottenmayo), brood en garnituren. En het goede nieuws? Ze hebben ook een variant met hammen en vleeswaren. Naast al deze lekkernijen staat er ook een trits andere hapjes op de kaart, te nuttigen als tapas. Of conform de voedingswijzer, omgebouwd kunnen worden tot een volwaardig hoofdgerecht.

Enige nadeel: wanneer je om de hoek van je huis én je werk een GrapeDistrict hebt zitten, dan ken je de (overigens erg lekkere!!) wijnen van Grape wel. Maar hoe lekker ook, ik vind het persoonlijk juist waanzinnig leuk om af en toe eens verrast te worden door een andere wijn. En zo eens uit mijn comfortzone getrokken te worden. Maar voor iedereen die van bovenstaand dilemma geen last heeft: go! Go! Go! Go! En bestel dan vooral eens onze huisfavoriet, de Lista Negra.

Bocas Park 2Nog een laatste tip, speciaal voor de dames. Als je nou naar Boca’s Park gaat – wat vast en zeker wel gaat gebeuren, al is het maar voor de kazen – hou dan wel een beetje rekening met je outfit. Want borrelen bij Boca’s dat doe je niet zomaar. Je moet wel een beetje conform het huistenue gekleed gaan om niet uit te toom te vallen. Denk hip-gekleurde skinny, kittige enkellaarsjes, een casual-gedrapeerde sjaal (liefst met panterprint + neonkleurtje) om de nek, en een verse net-uit-bed-look, bij voorkeur in halflosse paardenstaart of knot. Dan zit je gebeiteld.

Boca’s Park
Sarphatipark 4


Vraag me niet hoe het precies zit, maar feit is dat er een sterke band bestaat tussen de Amsterdammers en de bewoners van Terschelling. Veel eilandbewoners maken geregeld de oversteek naar het vaste land en rijden dan in een keer door naar Amsterdam om weer even onder de mensen te zijn en andersom kiezen veel Amsterdammers voor Terschelling om na een periode van haasten, rennen en vliegen hier een weekend lekker uit te waaien en te ervaren dat je fiets echt niet altijd drie sloten nodig heeft. Ook blijken verrassend veel eilanders enige tijd in de hoofdstad te hebben gewoond.

foto(6)
Omdat ook wij behoefte hadden aan wat frisse lucht en weinig verkeer, pakten we de boot voor een lang weekend. Het was alweer 10 jaar geleden sinds het laatste bezoek maar eenmaal aangekomen was het als gister dat we vertrokken. Op het eerste gezicht weinig verandering maar schijn bedriegt. Vooral het aanbod horeca is het afgelopen decennium flink toegenomen. De kwaliteit ligt gemiddeld een stuk hoger (de prijzen trouwens ook) dan tijdens mijn laatste bezoek. 

Veel restauranthouders werken met zowel lokale producten als leveranciers van het vaste land, met ook nu weer best wat Amsterdammers! Zo drinken we wijntjes van de Grapedistrict bij restaurant DE ZEE en eet je bijvoorbeeld bij de Walvis wel erg lekkere garnalencroquetten en citroen merengue taart..

Verreweg de leukste eetervaring hadden we bij restaurant DE ZEE. Een zeer charmant zaakje in west Terschelling met plek voor zo'n 30 personen. De eigenaars hebben lang in Amsterdam gewoond en zijn 6 jaar geleden de zaak begonnen. 

We worden na een wandelingetje  door de koude, winderige en verlaten straatjes met zo veel warmte en hartelijkheid ontvangen, dat we al fan zijn met de jas nog aan. 
De inrichting is sfeervol met veel hout, gezellige verlichting, landkaarten en foto's aan de muur en meer van zulks. Zoals gezegd hebben ze dus wijnen van de Grapedistrict, navraag leert ons dat zij destijds de eerste horeca klant waren en dus een speciaal plekje in het hart van de wijnondernemers hebben. De wijn wordt per palet op het eiland bezorgd.
de-zee(w 400)(h 300)(p restaurant,5198)(s 0)(c 0)
Het voorgerecht is een fantastische soep van bospaddestoelen en een antipasti met de mooiste worsten en andere vleeswaren, deels van het eiland. Hierna lamskoteletjes met bietjes en kalfsentrecote met verse spinazie en rode wijnjus. Allebei bereid in de net nieuwe, zelfgebouwde houtoven. We sluiten af met mooi vanille ijs met advocaat en een dessertwijntje met cantuccinis.De rekening wordt gepresenteerd met snoepjes van Papabubble, ook al uit Amsterdam.

We blijven als laatste gasten over en krijgen van de eigenaar een rondleiding door de keuken, waar sinds kort dus als trots middelpunt een prachtige houtoven staat na te smeulen. In het zomerseizoen zullen er ook verschillende soorten huisgemaakte pizza's uit deze prachtige warmtebron komen.
foto(2)foto(8)


Na zoveel hartelijkheid, heerlijk eten en mooie wijnen vertrekken we zeer voldaan en tevreden de kou weer in, op weg naar onze gereedstaande taxi voor een ritje door de duisternis waarbij de chauf in tien minuutjes zijn nuchtere kijk op het leven geeft. In de achteruitkijkspiegel worden de lichtstralen van vuurtoren de Brandaris steeds zwakker, vlak voor ons schiet een haas opzij de greppel in. In het hotel wacht een warm bed en een dik boek, de telefoons hebben geen bereik. Helemaal niet erg.

Restaurant DE ZEE
Boomstraat 33
www.restaurantdezee.nl

Andere aanraders op het eiland zijn restaurant Loods en restaurant de Walvis! Goeie sfeer en prima eten!


Hippe koffietenten in overvloed in Amsterdam anno 2012, de stad explodeert bijna als het op deze vorm van horeca aankomt. In straten met veel doorloop zoals de Van Woustraat, Vijzelstraat en bijvoorbeeld het gebied rond de Albert Cuyp tel je makkelijk acht tot tien verschillende zaakjes in een straal van een kilometer. Allemaal kekke salonnetjes met hippe vogels en druk typende ZZP-ers en bloggers. Ook de Amstelveenseweg is zo´n straat waar je 5 jaar geleden nog weinig succesvolle horeca had, nu is dat wel even anders. Veel gezellige eetwinkeltjes, een Grapedistrict en dus ook hier veel koffietentjes. Sinds enige tijd zit op één van de hoeken Anne&Max. Het is meer dan een koffiezaak, hier kun je prima ontbijten, lunchen of een wijntje doen. Er is overigens ook een vestiging van Anne&Max in Haarlem en Alkmaar met dezelfde sfeer, beleving en uitstraling.

Het is binnen gezellig en er werken leuke dames in de bediening. Als je de site doorneemt en in de zaak goed om je heenkijkt, zie je dat er goed is nagedacht over ieder detail om zo een echte ´huiskamer beleving´ te creëren. Op de site worden de mensen op een Ikea-achtige manier aangesproken en het gaat er vooral om dat iedereen zich volledig thuis voelt. Tot mijn verbazing zijn er zelfs speciale stopcontacten aangelegd voor hen die de laptop meenemen en hier onder het genot van een kop koffie kantoor gaan houden. Waar de gemiddelde horeca ondernemer juist uitslag krijgt van dit soort praktijken, lijkt het hier te worden aangespoord. Alles onder het motto: ´Wij zijn Anne&Max, doe waar je zin in hebt. Je bent thuis! Oh ja, en heb je de carrot cake al geprobeerd?’

Anne&Max is een prima zaak waar je lekker zit en de bediening leuk is. Het enige wat mij een beetje tegenstaat, met het risico dat men mij een zeikerd vindt, is dat overal zó goed over nagedacht is, dat het erg overkomt als een goed uitgewerkt concept dat overal in Nederland past maar dus absoluut authenticiteit mist. Om het beter te verwoorden: stel dat je geblinddoekt binnenkomt en dus niet weet waar je bent, dan zou je jezelf ook in een Starbucks kunnen wanen. De doordringende lucht van koffie, keuze uit meerdere siropen voor in die koffie, de huiselijke sfeer die in iedere vestiging identiek is en grote chocolate chip cookies op de counter.

Anne&Max
Amstelveenseweg 196
www.annemax.nl

 


Zo. De beer is los. De resultaten van de verkiezingsstrijd zijn bekend. Aan Rutte nu de schone taak om als eerste een poging te mogen wagen om een nieuw kabinet te vormen. Wij zijn  benieuwd, de tijd zal het leren.
 
Maar alle reuring rondom D-day hebben mij toch vooral doen terugverlangen naar mijn eigen zoektocht naar Kabinett. In de Duitse Moezel. Al eerder schreef ik over mijn belevenissen in een op het eerste gezicht niet erg spannende en vooral op bejaarden en Moezel-aken ingestoken regio. Des te leuker is het dan als al je vooroordelen - vooral dankzij de wijn en de gastvrijheid - geheel omver geblazen worden. En ja, natuurlijk waren er veel fietsende ouderen van dagen. En ja, natuurlijk was het vooral erg Duits. En ja, we hebben in plaats van kerstlampjes voor de ramen rond de donkere dagen van December nu vooral veel bejaardenboten geteld. Maar geloof me: een slok van een mooie Riesling (bijvoorbeeld een Piespoorter Goldtropchen) en al dit "leed" is voltooid verleden tijd.

Toch lijkt in Nederland de Duitse en al helemaal de Moezelwijn nog steeds niet echt voet aan de grond te krijgen. Ook in een stad als Amsterdam niet. Raar, gek, dom, en ga zo maar door. Want geloof me, er is niets mis met een glaasje Riesling op zijn tijd. Chardonnay en Sauvignon Blanc zijn immers zoooo 2007.

Des te blijer werd ik daarom laatst van een bezoek aan GrapeDistrict. Deze vrolijke wijnvrienden hebben namelijk wél verder gekeken dan hun neus en de geijkte paden lang waren. Bij Grape staat namelijk de riesling van Weingut Karthauserhof in de schappen. Een fraai, fris, droog exemplaar dat het erg goed doet bij Thaise gerechten en salades met kip (aldus de website van Grape). Wij vinden hem vooral ook erg lekker, gewoon uit het vuistje. 

En net als de andere wijnen van deze wijnketen nu gewoon uitermate goed 'op dronk'. Al zou je hem zelfs - zo begreep ik - best nog even kunnen laten liggen. Maar waarom zou je eigenlijk? Dat onze eigen overheid zoekende is, betekent natuurlijk niet dat wij ook zo lang moeten wachten met proosten op een nieuw Kabinett! Toch?

grapedistrict.nl