Een faux pas is een overtreding van de sociale regels of etiquette (meestal door een buitenstaander) door het niet waarnemen van bepaalde signalen, verkeerd interpreteren van de sociale regels en cultuur of niet op de hoogte zijn hiervan. In deze zin is het eigenlijk een soortblunder, met dien verstande dat de omgeving het een “buitenstaander” vaak minder zwaar wordt toegerekend. De term is afkomstig uit het Frans en betekent letterlijk “misstap”. De gevolgen kunnen variëren van negeren of hilariteit tot sociale uitsluiting.
Het is vrijdagmiddag. En terwijl de meeste Nederlanders dan wellicht denken aan ‘bier & ballen’ voor bij de vrij-mi-bo, denk ik juist vooral aan die kleffe, gefrituurde kaasunits. En ja, ook ik ben dol op op de Hollandse gefrituurde bitterballen. Although slightly biased misschien, maar vooral die van Holtkamp waren bij ons thuis bijna – ja, ik zeg bijna, we zijn nog momenteel nog steeds frituurvrij – de reden ooit om een frituurpan aan te willen schaffen.
Was de kaasstengel in vroeger tijden van het beunen in het Amsterdamse Hilton tijdens de wekelijkse borrel met collega’s in de King (oftewel King Arthur, de enige aanvaardbare kroeg in de buurt het hotel) samen met het vlammetje en de bitterbal nog de snack die regelmatig de ronde deed omdat het lekker was, de laatste tijd brengt dit eerdergenoemde ‘gemaksproduct’ bij mij vooral alleen nog een glimlach op het gezicht. Want zeg eens eerlijk: bestel jij normaal gesproken een kaasstengel, of een kaastengel?
Ja, beste lezers, we hebben hier te maken met misschien wel de grootste faux pas van de Hollandse horeca. Oftewel in dit geval het niet op de hoogte zijn van de juiste spelling. Want let maar eens op, ook in de meeste Amsterdamse horecazaken bestel je namelijk kaas-stengels. Een schrijfwijze die haaks staat op de officiële merkbenaming. Waar zelfs het taalpuriteinse genootschap ‘Taal Faal‘ zich onterecht verbaast over een menukaart die spreekt van ‘kaas-tengels’, is de snack namelijk in werkelijkheid echt vernoemd naar vingers (in de volksmond ook wel tengels genoemd) en niet naar de met geraspte kaas besprenkelde bladerdeegunits.
Want, zoals de producent zelf ook zegt, het zijn nu eenmaal snacks waarbij je je vingers bij af zou moeten likken. En hoewel over smaak niet te twisten valt (wij zullen de laatste zijn die zullen beweren dat dit de lekkerste snack ever is – wellicht kun je van deze ietwat zoutige edoch zoutloze maar vaak in enigzins beschonken staat toch best waardevolle snack zelfs misschien wel beter met je tengels van afblijven), beloof ik je dat na het lezen van dit stukje voortaan iedere borrelkaart ook een glimlach op je gezicht zal doen toveren. Horeca-ondernemers, u bent gewaarschuwd…
Lang leve de Nederlandse taal! Ook in Mokum. En o ja, borrel-ze voor straks. Gaan wij namelijk ook doen.
Een zaak die ik er persoonlijk vooral altijd wat te bruin uit vond zien voor een herocagelegenheid tijdens de lunch, maar inmiddels ben ik overtuigd. Niets is minder waar namelijk. Het is een zaak die zich misschien wel uitstekend of nog beter leent voor een prima lunch dan Gent aan de Schinkel, al is het maar vanwege de ruimte die je er hebt. En kennelijk ben ik niet de enige die tot dit inzicht is gekomen, want de zaak was tijdens mijn lunch gewoon goed gevuld. Omdat ze gewoon niets bijzonders pretenderen, maar wel een vaste standaard service bieden. En vanwege de lunchkaart. De bruschetta met gegrilde groente en de afgelopen zaterdag in het Parool nog bejureerde Ceaser Salade vielen bij ons in ieder geval prima in de smaak.
