We verheugen ons er al een tijdje op, en volgende week is het dan eindelijk zo ver: The Duchess opent haar deuren! In een van de best bewaarde historische panden van het centrum, de voormalige KAS Bank, komt het W Hotel met restaurant en bar The Duchess. Onder leiding van Yossi Eliyahoo die ook verantwoordelijk is voor de succesvolle restaurants MOMO, Izakaya en The Butcher. Alle drie topzaken waar ik graag kom dus de verwachtingen zijn hoog gespannen.

The Duchess belooft niet niets: ze beloven namelijk grandeur naar Amsterdam te brengen. En dat is wat mij betreft een welkome aanvulling op de horeca rondom de Dam. Want eerlijk is eerlijk, op culinair gebied heb je daar niet zo heel veel te zoeken. Alhoewel er nog druk wordt verbouwd ziet het pand er prachtig uit. Er zijn veel originele ornamenten bewaard gebleven zoals de oude kluizen van de bank en samen met de hoge plafonds, goud en marmeren accenten belooft het een prachtige nieuwe hang-out te worden voor de Amsterdammers.

Op culinair gebied worden we meegenomen naar de Franse en Italiaanse keuken. De trend van dit moment en op het eerste gezicht niet heel spannend. Maar ach, who cares. Het is en blijft een heerlijke keuken met klassiekers als fruits de mer en pure ingrediënten als verse pasta, mooi gegrild vlees, artisjok, olijven, citroen en truffel. Ik hou er van. En dan al helemaal aan de nu al legendarische ‘Duchess Table’ midden in de keuken. Daar strijk ik maar al te graag een keer neer. Naast goed eten is er gelukkig ook veel aandacht voor de dranken. Er is een mooie wijnkaart en een uitgebreide cocktailkaart, want we doen het tegenwoordig niet voor minder, maar ook een hele selectie van Franse Vermouth, Absint en Pastis. Dus ook voor een drankje aan de bar wordt dit een prima plek.

In eerste instantie zal The Duchess alleen open zijn voor borrel en diner maar als een aantal weken later het W Hotel geopend wordt kun je hier ook terecht voor ontbijt, lunch en een afternoon tea met uitzicht over de Singel. We kunnen niet wachten!

IMG_7121

The Duchess
Spuistraat 172

 


Nacional Amsterdam

(foto: Jakob van Vliet)

Ik weet niet wat het met me is de laatste tijd, maar het lijkt er bijna op alsof het Leidseplein een natuurlijke aantrekkingskracht op me heeft de laatste tijd. En dat terwijl ik daar vroeger met een zo groot mogelijke boog om heen liep. Ok, ok, ok, behalve dan voor wat lichtelijk-niet-meer-zo-helemaal-nuchter-vermaak in ‘the Temple of Pop’ of er schuin tegenover in zaken van een iets ander muziekniveau. Ja, ik bedoel de Bastille en de Players inderdaad, en ik schaam me er niet voor. Over smaak valt nou eenmaal niet te twisten mensen, sorry. Maar geloof me qua eetgelegenheden gerust op mijn woord.

Want het Leidseplein heeft best wel wat. Je moet misschien wat verder kijken dan je neus lang is, en je fiets vooral binnen de daarvoor bestemde vakjes zetten, anders ben je naast wat tourist traps ook nog eens een ritje naar het Westelijk Havengebied rijker (met zonnig weer overigens best aan te raden). Maar ook daar wil ik het helemaal niet over hebben. Want wat het Leidseplein heeft, is Nacional. Ik ben geloof ik een van de weinigen in Amsterdam geweest die niet bij deze zaak is geweest toen ze net open gingen. En heb het idee dat ik daar eigenlijk alleen maar blij om ben. Want er is in de tussentijd een roertje omgegooid, letterlijk wat meer rust in de tent, en volgens mij heb ik daar de vruchten van geplukt. Of liever gezegd, een overheerlijke lunch van geplukt, onder het genot van een voortreffelijk inspirerend gesprek.

Nacional - BurrateIk was al wel vaker bij Nacional geweest, maar meer ‘om even een wijntje aan de bar te doen’. Immers, het aantal zaken waar lekkere wijn of cocktails geserveerd worden op het Leidseplein voorafgaand of na een muzikaal of cultureel uitje zijn op een hand te tellen. Maar als ik slim was geweest, had ik die barkruk al veel eerder omgeruild voor een tafel, inclusief wit linnen (love it….).

Nacional - tarte tatinWant de ‘plates’ daar die maken ‘de jour’. Mijn favorieten? Ik ben zo vrij geweest om van meerdere gerechten een vorkje mee te prikken: de burrata (hoe verrukkelijk simpel kan het leven zijn), de steak sandwich (hell ya!), en de steak tartare (met dat uitvloeiende eitje in de toast…). En zoek je nog iets om mee af te toppen? Dan bestel je toch gewoon de tarte tatin! Je moet het leven immers vieren zoals je het aangeboden krijgt. En in het geval van Nacional betekent dat dus comfort food met een zeer Franse inslag op een wit bordje.

Dus ik ga alvast waarschuwen. Want terwijl mijn culinaire geloof mij normaal gesproken vraagt om juist bij zoveel mogelijk nieuwe dan wel andere plekken te verpozen, wordt Nacional een van de plekken waar ik nog een keer naar toe ga. Voor ontbijt. Om twee simpele redenen: 1) ei. 2) truffel. Goedemorgen!

>>> Op zoek naar andere lekkere lunchadresjes rond het Leidseplein? Euh… gelukkig hebben we nog veel meer adresjes waar je heerlijk kunt lunchen!

Nacional

Kleine Gartmanplantsoen 11a


De Wibautstraat wordt steeds leuker. Hoewel onze vrienden van Baut de deuren hebben moeten sluiten (maar gelukkig weer open zijn aan de Zuidkant van de stad), lijkt deze straat van enorm Stek 2megalomaan langzamerhand op te knappen naar vooral veel leukers. Zo is er de laatste tijd naast groteske projecten als Volkshotel ook tussen de wat kleinere panden voldoende beweging op het horecavlak.

Mijn laatste ontdekking is Stek. Gelegen bij de kruising tussen de Wibautstraat en de Eerste Oosterparkstraat. En Stek is – tja – gewoon een leuke Stek. Of liever gezegd: hoe langer ik er zat, hoe leuker ik de plek ging vinden. Niet alleen vanwege de vriendelijke bediening waar alles van leek te mogen, ook van al het toebehoren eromheen. Het lijkt bij Stek gewoon tot in de kleinste details te kloppen, tot aan het stukje verse boterkoek bij de thee aan toe. Zo dacht ik, toen ik erheen fietste, ‘afgescheept’ te zullen worden met een simpele broodjeslunch, maar niets bleek minder waar.

Maar om even gestructureerd erdoorheen te lopen… Aankleding? Nice. Licht industrieel meets wat Stek 3kleurrijke touches, zonder overheersend te zijn. De zaak is bovendien veel ruimer en lichter dan dat je wellicht van buiten zou vermoeden. En dan heb ik het überhaupt nog niets eens over dat royale terras gehad… Zonder dat het gekunsteld is, lijkt het volledige interieur gewoon precies goed te zijn voor de locatie.

Maar misschien wel het belangrijkste: de menukaart zelf! Top, als je het mij vraagt. Dat wil zeggen dat ik het genoegen had om mijn tanden weer eens in een lekkere steak tartare te zetten, met daarnaast frietjes met truffelmayonaise (fingerlicking good). Alsof er van een doodnormale zaterdag geen sprake was.

Tel daarbij op dat je bij Stek niet alleen goed zit voor een lunch, maar ook nog eens vanaf 8 uur meer dan van harte welkom bent voor een gezond en lekker ontbijtje, en je hier richting het einde van de dag ook nog eens kunt genieten van een klein drankje, en je weet eigenlijk voldoende. Helaas wel ‘maar’ tot 18:00 uur, behalve op vrijdag. Dan ben je tot 21:00 uur van harte welkom. Stek 1oftewel: wat mij betreft hadden ze ‘een prima’ voor hun naam mogen zetten.

Stek

Wibautstraat 95

Oh ja, en dames: check vooral ook even de ‘boekenkast’ vlak naast de toiletten, mocht je nog zin hebben in een kleine interieure shopping spree. Geloof me: er staan zeker wat leuke hebbedingetjes tussen!


Stop de persen! Een nieuwe hotspot is in aantocht. Midden in het centrum opent het compleet verbouwde INK Hotel met als pronkstuk: Pressroom.

Met een enorm aanbod in Amsterdam aan mooie hotels en idem hotelbars is het een kunst om iets nieuws neer te zetten en je te onderscheiden. Maar als we de berichtgeving mogen geloven, dan krijgen we er met Pressroom echt een pareltje bij.

pressroom

The story must go on. Dat moeten ze gedacht hebben bij het maken van het ontwerp. Achter het concept van Pressroom zit namelijk een historisch verhaal dat dateert uit 1904. Het pand was de voormalige thuishaven van de Nederlandse krant ‘De Tijd’, waar – what’s in a name – destijds de verhalen geschreven en gedrukt werden in… bingo: inkt. De ultieme inspiratiebron dus voor de naam, het interieur, de sfeer en de invulling van het menu. Denk grote rollen drukpapier, glazen potten met inkt en klassieke typemachines, maar dan in een eigentijds jasje. Het maken van deze vertaalslag is toevertouwd aan het team van Concrete, ook wel bekend van de Supperclub, W-hotel, Spice market London en restaurant Nevel in Amsterdam.

Pressroom tikt bovendien mee met de Amsterdamse tijd en komt met een vernieuwende menukaart. Dus wat nou traditioneel ontbijt met croissants en jus zoals je doorgaans in hotels aantreft. Enter: we don’t know yet, maar de ambitie ligt hoog, is ons beloofd… En how about the rest of the day? Denk internationale gerechten met lokale producten. En natuurlijk de signature cocktails.

Dus: terwijl de rest van de Nederlandse media stoeit met het hele begrip vernieuwing, denken wij persoonlijk dat dat met Pressroom wel goed gaat komen. Bring it on!

pressroom 2pressroom 3pressrompressom 2