Café Modern Amsterdam Noord

Foto: Janus van den Eijnden http://www.janusvandeneijnden.nl/

Het was druk de laatste maanden op de pont. Niet alleen werden de bussen van het Centraal Station regelmatig omgeleid naar ‘onze kant van het water’, er er broeit gewoon iets in Noord. Steeds meer mensen durven de oversteek aan. Ze komen voor de festivals op het NDSM terrein, activiteiten in de Tolhuistuin, films in het prachtige Eye, of de skate- en vintage winkeltjes in de VanderPekstraat.

En langzamerhand uit zich dat in meer culinaire mogelijkheden. De likkebaardende Van der Pekbuurtbewoner was eerst met name aangewezen op de heerlijke vissoep van Royal, het malse lamsvlees van Lalézar of een uitgebreide keus uit dönertentjes. Maar inmiddels is er meer. Nee, ik heb het niet over de IJ-kantine op het NDSM terrein. Ook niet over Stork, de Goudfazant of het Wilhelminadok via de andere pont. En zelfs niet over Il Pecorino waar we het in een later blogje over zullen hebben.

Neen, mijn beste lezer ik heb het over Café Modern! Van dezelfde ondernemers van Hotel de Goudfazant dat geen hotel maar een restaurant, nu Café Modern dat geen café maar wel een restaurant en straks ook een hotel is.

Geen uitgebreide keuze, maar naar voorbeeld van de Franse table d’hôte altijd één vast menu. Sander van Melick en Jeroen van Spall koken wekelijks een ander vijfgangenmenu. En wow, wat kan je daar van uit je plaat gaan.

Ik bezocht Café Modern om de commerciële plannen van een jurkjes webshop te bespreken. Maar af en toe was ik gedurende het gesprek toch wel érg afgeleid. Hoe kan het ook als je na het prima brood en visjes start met een mooi gerechtje van makreel, couscous en waterkers, vervolgt met Pata Negra, Cantharel en crème fraîche om vervolgens een prachtig opgemaakt bord met pulpo, snoekbaars en venkel opgediend te krijgen. En als je denkt dat het na het tongstrelende hoofdgerecht van eend, linzen en eendenlever klaar is, dan heb je het mis. Er volgden nog kazen en toe een super bijzondere  geitenkaascrème, met bacon ijs en vijg.

Op de toilet van het oude bankgebouw besefte ik dat ik ongemerkt had gegeten in misschien wel één van de beste restaurants in Amsterdam. Met een vriendelijke bediening en een simpele maar mooie entourage. En dat is in Noord gestoord!

Café Modern
meidoornweg 2
amsterdam
tel: 020 – 494 06 84
maandag t/m zaterdag vanaf 19u


Terras van IJ-kantine Amsterdam NoordDe IJ-kantine is ongetwijfeld één van de beroemdste locaties voor IJ-vaarders. Zij die met hun sloep de oversteek naar het barre noorden wagen, worden er beloond met een mooi terras en lekker eten.

Ooit was het een kantine waar noeste scheepsbouwers hun boterham met reuzel weghapten. Nu vind je er gezinnen, bedrijfsfeestgezelschappen, sloepkapiteins en medewerkers van de hippe ondernemingen in de buurt. De inrichting is mooi. Groots opgezet, industrieel maar modern. Als Rotterdam liefhebber zou ik haast zeggen: Rotterdams in de goede zin van het woord.

Deze week had ik er een ‘werkdiner’ en kwam daarom niet aangevaren. Ik kom er vaker voor zakelijke besprekingen met mensen van buiten Amsterdam. Gratis parkeren, altijd voldoende ruimte, zo ruim opgezet dat niet iedereen je gesprek woordelijk meekrijgt.

Flessen IJ-kantine We beginnen ons gesprek op het terras. De dame die onze bestellingen opneemt is aardig, voorkomend en behoorlijk snel. Vooraf kiezen we Gazpacho en de gegrilde verse Makreel op bietensalade met kappertjes en wasabi mayonaise. Prima voorgerechten, lekker eten.

Zoals vaker in grote zaken maakt men bij de IJ-kantine in het kader van de efficiëntie een verschil tussen de mensen die de bestelling opnemen, brengen en afruimen. Dit heeft tot gevolg dat de bediening een paar keer met onze biertjes, wijntjes en borden  langs onze tafel loopt. Een seintje dat het bier met inmiddels ingezakte schuimkraag voor ons is, wordt genegeerd. Zou de volledige verantwoordelijkheid per tafel terug moeten naar één persoon? Of zouden de bedieners de tafelnummers beter uit hun hoofd kunnen leren?

Onze hoofdgerechten zijn uitstekend. Mijn tafelgenoot eet een Entrecôte met frisse salade. Ik koos een stukje Zeewolf omwikkeld in pancetta. Een goede combinatie, zeker door de tomaat, uitjes en kappertjes die het gerecht een mooie complete smaak geven.

Omdat mijn vraag naar de desertkaart in het luchtledige blijft zweven, bestellen we espresso die prima smaakt. De kou weet inmiddels het terras te vinden en we trekken we ons terug in het zithoekje met de comfortabele fauteuils binnen. Netjes leveren we het briefje met de buitentafel in zodat men weet waar we zitten. Vanaf dan lijken we voor het personeel er niet echt meer te zijn. Op zich geen punt omdat we nu diep in strategische overpeinzingen zitten. Maar onze nabestelling moeten we doen aan de bar, waarna het wederom behoorlijk wat rondjes door de zaak duurt voordat de biertjes ons bereiken.

Kortom, de IJ-kantine is een prachtige en praktische locatie, met een geweldig uitzicht en ontzettend lekker eten. Een aanrader dus.

Het personeel is vriendelijk en correct. Maar juist op zo’n rustige avond lijkt het overschot aan personeel en de technische infrastructuur van het bestelproces een kleine beetje persoonlijke aandacht in de weg te staan.

Restaurant-Café IJ-kantine
MT. Ondinaweg 15-17
1033 RE Amsterdam (NDSM-WERF)
Tel: 020-6337162
(Goed te bereiken met de gratis NDSM-pont achter Amsterdam CS)


De Papaverstraat in Amsterdam Noord is nou niet direct de straat waar je aan denkt als je lekker wilt gaan eten. Een rafelige straat, met op nummer 33 het afvalpunt waar je je sloophout en wachines kunt dumpen. turks restaurant amsterdam noord

In een van de buitenkant ook wat droevig ogend pand zit Turks restaurant Lalezar. Door de relatieve drukte op deze onlogische plek, trok het toch mijn nieuwsgierigheid.

Binnen is de zaak volledig bekleed met authentieke schrootjes, een warm jaren ’70 gevoel. De glimlachende grootmoeder met hoofddoek in de open keuken geeft vertrouwen: Dit kon nog wel eens een lekker grootmoedersmaaltje uit Turkije worden.

Ik heb geluk. Als eenling, word ik aan een tafeltje vlakbij de open keuken gezet zodat ik goed zicht heb. Het tafeltje naast mij wordt bezet door de crew van Delta Airlines uit het nabij gelegen NH hotel. Ze drinken Efes bier en de eigenaresse staat ze vlot in het Engels te woord.

Drie generaties hard werkende vrouwen bestieren het restaurant. Het lieve mooie dochtertje van vermoedelijk een jaar of zes, wil mij niet te lang laten wachten. Ze vraagt wat ik drinken wil. Terwijl haar moeder zich verontschuldigd voor het feit dat haar jonge dochtertje wil meehelpen, haalt haar dochtertje snel mijn glas Spa Rood. Vertederd staar ik haar aan.

Ik bestel, nu bij de moeder, die ondanks haar vergevorderde zwangerschap flink doorloopt en iedereen ontzettend vriendelijk te woord staat, het aantrekkelijk geprijsde dagmenu. Grootmoeder gaat direct aan de slag.

Dat menu’tje begint met de dagsoep. Een goede linzensoep met een mooi stuk verse citroen. Een paar hele flinke stukken heerlijk warm Turks brood maken het af. Wat een prima voorgerecht!

Bij mijn laatste hap soep brengt moeder het hoofdgerecht. Mijn mama heeft het een beetje snel klaar gemaakt, verontschuldigd de eigenaresse. Voor mij staat een met Lamsgehakt gevulde aubergine, perfect gekookte rijst en een simpele maar verse salade met tomaat, komkommer, rucola en andere groene sla. Het is ongeveer wat ik gehoopt had, simpel, goedkoop, bediend met een warme lach en super lekker!

Als toetje bestel ik een Turkse koffie, zo’n drabberig strakke bak. De smaakt brengt me terug naar Istanbul. Terug naar het terras van het koffiehuis waar ik dagelijks mijn dag begon met zo’n kop. Een brede glimlach van de uitbater die zonder vragen al een suikerloze koffie voor mij en een suikerloze thee voor mijn lieve Aziatische prinses bracht. Plastic stoeltjes, kaartende mannen, en een naastgelegen school waar het begin van de les werd aangekondigd met een blikkerig ijscowagen toontje.

Ik word weer wakker uit mijn herinnering doordat de eigenaresse me ongevraagd Baklava brengt.

Bonnetje Restaurant Lalezar, Papaverweg 9, Amsterdam NoordDe mooiste verrassing echter betreft de rekening. €1,50 voor een Spa Rood, €1,50 voor een Turkse Koffie, €12,50 voor een prima 2 gangen menu. Prijs – Kwaliteit is dit echt een toppertje…

Als ik na het afrekenen de eigenaresse vertel dat ik mijn blijdschap ga delen op het internet, drukt ze me op het hart om eerst de Lamsgril specialiteit te proeven en dan pas te schrijven. Zoveel geduld heb ik niet, Lalezar verdient vandaag al een aanbeveling!


In de rubriek Straatblik gaan we op avontuur. We kiezen een straat en gaan op een culinair onderzoek uit. We kiezen niet noodzakelijkerwijze een straat waarvan je verwacht dat je er lekker kunt eten, maar juist iets waar nog wat te ontdekken valt.

Van der Pekstraat, Amsterdam NoordVoor menige Amsterdammer is Noord volledig gestoord. Je komt er niet, je eet er niet. Ook de Van der Pekstraat lijkt in eerste instantie redelijk aan het vooroordeel te voldoen dat je er Döner kunt krijgen en dan snel door moet fietsen.

Maar als je door je wimpers heen kijkt, dan heeft de Van der Pekstraat eigenlijk best iets statigs. En met goede moed proberen stadsdeel en woningbouwvereniging de straat een boost te geven. Om nieuw winkelaanbod te krijgen worden benedenwoningen waar de bewoners uittrekken omgebouwd tot miniwinkels. Voor een prikkie mogen pioniers daar hun nering starten en hun geluk beproeven.

Op zich zijn de toekomstige ontwikkelingen ook niet zo slecht. Over een paar jaar is de halte van de Noord-Zuidlijn op steenworp afstand. Nu al worden de luxe appartementen van Overhoeks langzamerhand bewoond, hetgeen een flinke injectie is voor het gemiddelde besteedbare inkomen in de buurt. In de Tolhuistuin worden regelmatig feestjes georganiseerd en begin april opent Filmmuseum Eye haar deuren. Allemaal factoren die zouden kunnen bijdragen aan meer bezoekers in de Van der Pekstraat.

De Wallstreet Journal schreef “A better analogy now might posit Noord as Amsterdam’s Berlin: still poor in parts perhaps, but sexier all the time.”

American Cake Decoration Supplies, Amsterdam NoordMaar wat betekent dat nú, vandaag, voor het culinaire aanbod in de Van der Pek? Leidt het aanbod van goedkope winkelruimte tot smakelijke hoogstandjes? De winkeltjes worden onder andere gevuld door een zaak met prachtige Marokkaanse jurken, een textieldrukkerij en wat initiatieven zoals een buurtwinkel waar buurtbewoners hun tweedehands spullen kunnen verkopen. De kledinghersteller waar ik mijn kleding voor de stomerij achterlaat kent zijn klanten bij naam. Schone kleren echter, kan je niet eten…

American Cake Decoration Supplies bezet een van de nieuwe winkeltjes. Suikerzoete ingrediënten, workshops, alles rondom roze taartgenot. Ongetwijfeld een verrijking voor de buurt, maar mij trekt het wat minder. De aanblik van de etalage slaat al op mijn glazuur.

Terre di Ger, RefoscoEen van de eerste pioniers in de straat was AbraCalabria. Een delicatessewinkel van Wensley. Een Surinaamse Italiëliefhebber met een witte hoed. Wensley kon smakelijk vertellen over zijn tochten naar Italië al waar hij de lekkerste kazen en fantastische citroen olijfolie inkocht. Deze vrolijke smulpaap hield van zijn spullen. Met de breedste lach zocht hij er een flesje Refosco van Terre di Ger bij of bereidde hij een lunch voor. Helaas bleef de winkel op een slechte dag gesloten. We missen Wensley.

Maar de Van der Pekstraat laat zich niet uit het veld slaan. Inmiddels is de winkel van Wensley overgenomen door Il Pecorino. Niet alleen verkoopt deze winkel die heerlijke Italiaanse schapenkaas, er zijn ook mooie hammen, pasta’s en andere Italiaanse lekkernijen. Broodjes zijn niet te versmaden, afhaalmaaltijden zijn vers en koffie is echt prima. Helaas loop ik met name op zondag voorbij. En zondag, tja dan is de winkel dicht.
Royal Vis & Traiteur Van der Pekstraat, Amsterdam Noord
Is zondag dan toch Dönerdag op de Van der Pekstraat? Niet noodzakelijkerwijze..

Behalve de Marokkaanse groenteboer is ook de Marokkaanse vishandel Royal Vis & Traiteur op zondag geopend. Kijk… en dat is een verrijking voor de buurt. Mijn absolute favoriete gerecht in de Van der Pekstraat op dit moment is de vissoep. Voor slechts 2 euro krijg je een flinke bak rijk gevulde soep, een halve citroen en stukken stokbrood. Oempffff… daar rij je voor om!