… dan zes in een doos. Napier wijnen moet je namelijk drinken. Het liefst met maten.

 

Nog niet al te lang geleden was ik namelijk een van de gelukkigen die een plek wist te bemachtigen bij de wijnproeverij van Napier. Voor iedereen die niet de volledige collectie van Chabrol uit zijn hoofd kent: Napier is een wijnhuis uit Zuid-Afrika, waarvan de wijnen (gelukkig!) te koop zijn in Amsterdam, en op ‘just another ordinary Wednesday’ kwam Wallie du Toit van dit geweldige huis langs om zijn verhaal te doen. Een beetje berg-mozes, mozes-berg dus, omdat wij maar niet naar Zuid-Afrika kwamen.

 

NapierEn inspirerend was het. Met een gezelschap van een totaal divers pluimage, een enthousiaste Zuid-Afrikaan en negen verschillende wijnen met bijpassende kaasjes van de buurman uit de straat kon je eigenlijk niet anders dan met een gelukkigzalige glimlach op je gezicht de winkel weer verlaten. “Distinctive wines crafted to perfection”, en gelijk hebben ze met deze belofte. Dus doe mij een plezier en spring op je fiets richting de Haarlemmerstraat of de Overtoom. En eenmaal aangekomen bij de dames en heren van Chabrol, vraag dan om twee flessen: de single vineyard Saint Catherine (2009 als ‘ie er nog is, 2010 als je het daarmee moet doen) voor een overweldigende geur- en smaakexplosie bij een mooie maaltijd, en niet te vergeten de Lion Creek Chenin Blanc Sauvignon Blanc 2012, voor die heerlijke zomerdagen die nog gaan komen.

 

Proost!

 

PS, mooi detail: de kralen op het etiket staan voor de wijngaarden waar de druiven van komen, oftewel van een single of meerdere vineyards. Van Nederlandse makelij!


Het is weer weekend! En met de glorieuze festiviteiten in het vooruitzicht in de vorm van een kroning, zou het misschien verstandig zijn om het wat rustiger aan te doen. Of niet dus. Wij kiezen voor optie b, want in het kader van de deze week veelbesproken W van Willem, gaan wij voor de W van Wijn. Inclusief onze eigen rap: “Drie glazen in de lucht, come on, come on!”. Wedden dat we iedereen meekrijgen?

 

WjinglasKortom, wij vieren gewoon morgen alvast  de verjaardag van Wim-Lex. Uiteraard onder het mom van ‘Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met die Koningsdag’. Het uitproberen van een nieuw evenement, so to speak. Te beginnen bij Chabrol, tijdens de voorjaarsproeverij. Waar we op ontdekkingsreis gaan naar de nieuwe voorjaarsvoltreffer. Want als het lente is, dan moet je daar wel een passende wijn bij schenken. Zelf heel gericht op zoek naar een Italiaanse schone? Wip dan even langs bij So Vine, op de Amstelveenseweg, voor de proeverij van onder meer een aantal ‘Super Toscans’. Koninklijker kan niet. Ook ‘s avonds nog wat ruimte in de agenda? Kijk dan of er nog plaats is bij het Restaurant Festival, en laat je vorstelijk onthalen bij een van de betere restaurants van Amsterdam.

 

Happy weekend mensen!

 


Zoals beloofd bij deze het vervolg van ons bezoek aan Laren. Het was na wat rondwandelen tijd voor de lunch, we kozen voor het zonovergoten terras van ‘ateliercafé Mauve’. Een horecagelegenheid waar kunstenaars hun werk kunnen exposeren. Het is één van de eerste, zo niet dé eerste mooie zaterdag in de lente dus helaas hebben we geen van de kunstwerken gezien, we kwamen niet verder dan het terras.

 

Het was erg druk maar gelukkig nog enkele vrije tafels. Al snel kwam er een meisje onze bestelling opnemen, daarna ging het mis en zaten we in Fawlty Towers. Binnen 10 minuten krijgen we drie verkeerde bestellingen van drie verschillende meisjes. Eindelijk het juiste voor onze neus, vijf minuten later kwam dezelfde bestelling weer aanzetten. Het was duidelijk, Mauve had niet verwacht dat het zonnetje zó aangenaam zou zijn dat iedereen op hun terras wou zitten. We bestelden, met het risico er met zonsondergang nog te zitten, een lichte lunch.
foto(7)foto(4)

Ondertussen genoten we van het heerlijke publiek om ons heen. Een uitgebluste acteur met bierbuik, wat strakgetrokken, bronsgebruinde dames van in de zestig met verbazingwekkend goeie tieten, daarnaast steevast een Herman Heinsbroek look-a- like. Verderop een tafeltje met Gooische meisjes en een hysterisch Goois homootje, net uit de kast en IEDEREEN mocht het weten, die gezamenlijk een langszoevend Vespa-vriendinnetje hysterisch toegilden dat ze ook moest komen borrelen. En dan zijn er nog… De dagjesmensen. Al in de verte zien we een groep van zo’n 12 dames van middelbare leeftijd aankomen wandelen. Moet ik het nog omschrijven of is het duidelijk? Lekker kort koppie, kleurtje erin, makkelijke schoenen, kek spijkerjasje en een wat rokerig hoestje. Op dit terras vreemde eend in de bijt met nadruk op ‘op dit terras vreemde eend in de bijt’. Ik zie links en rechts wat valse blikken en gefluister. Wat zitten we te genieten!
foto(5)foto(3)

Dan komt de lunch. Ondanks de chaos nog vrij vlot. We hebben gekozen voor boerenbrood met Old Amsterdam, geserveerd met mosterd en pickles en uiensoep met een crouton met gegratineerde Old Amsterdam. De soep is prima, de crouton met gegratineerde kaas niet echt top. En hoort die niet ín de soep? Erbij serveren ze een overdreven grote bruine bol met een bakje tapenade. De boerenboterham met kaas is echt jammer, daar is zo veel meer van te maken. Het brood en de aangemaakte sla is prima. Maar dan daar bovenop 3 plakjes voorgesneden kaas die het op de één of andere manier saai maakt. Maar dan daar bovenop drijfnatte dobbelsteentjes zoetzure augurk, zoals je ze bij je haring krijgt, terwijl je bij een dergelijk gerecht lekkere kleine augurkjes wilt zoals bij de paté, zuur en droog.

 

Enigszins teleurgesteld rekenen we af en vertrekken. Teleurgesteld omdat je van een zaak als dit iets zo veel beters kunt maken. Ik kreeg erg het idee dat het management of eigenaar moe is, geen inspiratie meer heeft en door rommelt op de bezoekers die ze toch wel krijgen voor een snelle hap of een flesje wit op het terras. Doodzonde. Maar we hebben wél leuk mensen gekeken!
Mauve
Brink 1
www.mauve.nl


Bij Boca’s kun je borrelen. Heel goed borrelen zelfs. En nu niet alleen meer in de Westerstraat, maar ook in de Pijp. Sindskort dan, want de deuren zijn pas sinds begin maart open. Reden genoeg om zelf eens polshoogte te gaan nemen, want de combinatie van een drankje en een hapje op loopafstand van mi casa… dat kun je natuurlijk niet laten lopen.Borrel bij Bocas Park

En dus wist ik een lotgenoot te strikken die zich vrijwillig wilde opofferen voor een goed glas wijn en een kaasplateau. Want van dat laatste, daar weten ze wel raad mee bij Boca’s Park. Denk houten plank, volgepropt met de lekkerste kaasjes (en voor de afwisseling ook eens drie kaas-tengels inclusief verfrissende sjalottenmayo), brood en garnituren. En het goede nieuws? Ze hebben ook een variant met hammen en vleeswaren. Naast al deze lekkernijen staat er ook een trits andere hapjes op de kaart, te nuttigen als tapas. Of conform de voedingswijzer, omgebouwd kunnen worden tot een volwaardig hoofdgerecht.

Enige nadeel: wanneer je om de hoek van je huis én je werk een GrapeDistrict hebt zitten, dan ken je de (overigens erg lekkere!!) wijnen van Grape wel. Maar hoe lekker ook, ik vind het persoonlijk juist waanzinnig leuk om af en toe eens verrast te worden door een andere wijn. En zo eens uit mijn comfortzone getrokken te worden. Maar voor iedereen die van bovenstaand dilemma geen last heeft: go! Go! Go! Go! En bestel dan vooral eens onze huisfavoriet, de Lista Negra.

Bocas Park 2Nog een laatste tip, speciaal voor de dames. Als je nou naar Boca’s Park gaat – wat vast en zeker wel gaat gebeuren, al is het maar voor de kazen – hou dan wel een beetje rekening met je outfit. Want borrelen bij Boca’s dat doe je niet zomaar. Je moet wel een beetje conform het huistenue gekleed gaan om niet uit te toom te vallen. Denk hip-gekleurde skinny, kittige enkellaarsjes, een casual-gedrapeerde sjaal (liefst met panterprint + neonkleurtje) om de nek, en een verse net-uit-bed-look, bij voorkeur in halflosse paardenstaart of knot. Dan zit je gebeiteld.

Boca’s Park
Sarphatipark 4