Voor de rubriek straatblik, ging ik op zoek naar een plek waar niemand je ooit mee naar toenam. En voor de meeste lezers zal het Krugerplein zo’n plek zijn. Een plein met schitterende bomen, midden in de Transvaalbuurt in Amsterdam Oost.

De huizen in de Transvaalbuurt zijn vaak van de Amsterdamse school. Prachtig, zo’n wijk die door Berlage tijdens de snelle groei van Amsterdam bedacht werd. Maar ondanks dat heeft de Transvaalbuurt niet zo’n goede naam.  Google eens op Krugerplein en je krijgt vooral resultaten met betrekking tot een moord. Ook kreeg de wijk het twijfelachtige predikaat ‘Vogelaar’ uitgereikt.

Van een plein midden in een buurt met een heel hoog percentage Nederlanders van niet Nederlandse afkomst, verwachtte ik veel lekkere eettentjes. Bijzondere gerechten in eenvoudige maar super authentieke eethokjes. Een culinair broeinest. Het is ongetwijfeld in de buurt te vinden, maar op het Krugerplein zelf valt het multicultureel eetgenot tegen.

De argeloze bezoeker van het plein kan kiezen uit een cafetaria, een Albert Heijn, het bruine Café Oost en café-restaurant Caf-Vino. Goed voor zo’n buurt, ondernemers die hun nek uitsteken en een eetcafé met wijn in de naam opzetten.

Caf-VinoCaf-Vino heeft een leuk terras, maar daar was het het weer niet voor. Binnengekomen word ik van harte welkom geheten bij mijn voornaam: Michel. Natuurlijk was het voor de eigenaresse een gok, maar ik kwam inderdaad exact op het moment van de reservering binnen. Het feit dat de kok en een andere gast naamgenoten van mij zijn gaf aanleiding tot een jolige stemming.

Het is ook wel een beetje een jolig eetcafé. Gezellige en warme bediening door de eigenaresse en de kok, gasten die zo te horen vaak terug komen. Een echt buurtrestaurant met vaste klanten, voldoende kranten voor bij een kop koffie, je kunt er lunchen en ontbijten. En desgewenst vindt je er en gezellig praatje met een buurtgenoot of de eigenaar. Het Iens gemiddelde voor eten is een 7,7.

Aan de wand hangen kleine schilderijtjes of printjes van striptekenaar Jan Cleijne . Voor enkele tientjes zijn ze de jouwe. Kunst voor de kleine portemonnee. Alweer een sympathiek gebaar.

Het jonge bedrijf deed ter vulling van de tafels aan een kortingsactie van het inmiddels uit Nederland teruggetrokken LivingSocial. En jazeker, uw blogger tovert zo’n kortingsvoucher op tafel. Voor maar 15 euro 2 hoofdgerechten a la carte en 2 glazen biologische huiswijn. Schrijnend eigenlijk zo’n prijsje. Maar besluit ik als de opgewekte sympathie blijft, dan komen we terug en betalen we normaal.

Buiten het discountmenu’tje om bestel ik een Mosterd-Gembersoep. Mijn tafelgenote is niet erg hongerig en heeft genoeg aan wat olijfjes als appetizer. De soep is écht lekker. Ik proef de gember niet heel sterk, maar dat is misschien maar goed ook. Als ik vraag of ze een lepel voor me hebben, ontkent de eigenaresse dat stellig. Wellicht wat flauw, maar best gezellig. Hier geen kruiperigheid, gewoon een relaxt eetcafé.

Met een naam als Caf-Vino verwacht je een flinke wijnkaart. Valt wel mee, hij is niet bijzonder. Maar de witte huiswijn van de inheemse Spaanse druif Airen is prima. De Airendruif is een beetje als de Transvaalbuurt, wellicht niet zo’n goed imago maar soms eigenlijk best lekker. De rode huiswijn is goed weg te drinken, maar niet echt een extra vermelding waard.

Dan komen de hoofdgerechten. Flinke porties. Waarschijnlijk wordt dat verwacht door de buurtgenoten. De entrecote met madeirasaus en de Tongfilet met mintsaus worden geserveerd met wokgroente en roseval aardappeltjes. Ter ere van de aankomende Koninginnedag ligt er een niet eetbaar plastic of stoffen oranje bloemetje in de saus. Hoewel de eigenaresse waarschuwt dat het niet eetbaar is, hoop ik dat andere gasten deze originele geste méér waarderen.

De Entrecote is gebakken zoals ik ‘m wilde hebben, behoorlijk rood. Goed vlees, lekker mals. Daar klaag ik niet over. Het chipje ter decoratie is wat doordrenkt en heeft daardoor een averechts effect. Maar al met al, een prima gerecht met een normale prijs van €17,50.

De tongfilet valt in minder goede aarde. Drie flinke filets in een enorme plas saus. De gewenste sausvolumes zijn natuurlijk afhankelijk van een persoonlijke voorkeur. De geleverde hoeveelheid sluit in ieder geval niet helemaal aan bij de voorkeur van mijn Oriëntaalse prinses.

Saus valt weg te schuiven, maar een visliefhebber moet je natuurlijk wel echt lekkere vis voorzetten. Met een beetje tegenzin kauwt mijn schoonheid een filetje weg. Het ‘ik hoef niet meer’ klinkt wat teleurgesteld, en nieuwsgierig als ik ben eet ik ook een filet. Bij de eerste hap denk ik.. heuh… tongfilet? Bij de tweede hap denk ik, euhmm… wat is ook weer het verschil tussen wat ik van een tongfilet verwacht en dit? Ongemerkt eet ik ook een filetje op. Voor mensen die twee filets opeten zijn we eigenlijk niet zo enthousiast. Het derde filetje blijft wel liggen.

Op de vraag of alles smaakt antwoord mijn Oriëntaalse prinses met twijfel dat ze het wel Ok vindt. De eigenaresse luistert serieus en vraagt vriendelijk door. Even later komt ze langs om te vertellen dat ze het bij de andere tafel wel erg lekker vonden. Kwestie van smaak? Of een kwestie van een andere filet?

Ik bestel nog een huisgemaakt citroen – kokostaartje na. Prima nagerecht voor de zoetekauw. Voor mijn licht teleurgestelde tafelgenote wordt extra hard gezocht naar een lekkere thee. Witte thee blijkt voorradig én wordt gewaardeerd.

De kok komt nog even buurten, en geeft toe dat hij twijfelde bij het uitserveren van de vis. Hij moet scherper blijven beweerd hij, teveel complimenten maken je misschien te onoplettend. Hmm… eerlijk en goed bedoeld maar is het een pré? Hier bestellen we niet zo snel vis meer.

Naast de Kortingsvoucher rekenen we nog zo’n 20 euro af. Niet echt een winstgevend tafeltje dus. We krijgen nog een 10% kortingsflyer mee.

Het zijn vriendelijke mensen.Kok Michel en de eigenaresse doen echt hun best. Hun Caf-Vino is een aanwinst voor het Krugerplein. Maar voor ons is het niet alleen een stuk uit de loop, we houden gewoon teveel van vis om hiervoor naar Oost te komen.

Caf-vino
Krugerplein 23
1092 KA Amsterdam
Telefoon :   020 – 779.25.20
Website:  http://www.caf-vino.nl

 


Afgelopen dinsdag was ik, samen met Catch-collega Marianne, in het knusse Torpedotheater in centrum Amsterdam. In de Sint Pieterspoortsteeg om precies te zijn, zijsteeg van de Nes. Een piepklein zaaltje (voorheen Parooltheater) waar de meest uiteenlopende, creatieve ideeën worden omgezet in bijzondere avonden. Een bijzonder intiem karakter, er is plaats voor slechts zo´n 40 personen. Ook is er een klein barretje achterin.

Deze dinsdag organiseerde Jonah Freud van de Koekboekenhandel de eerste van een hopelijk lange reeks avonden. Het concept is simpel. Twee stoelen op een verhoging (mag de naam podium niet hebben, zo klein) waarop Jonah een culinaire gast de hemd van het lijf vraagt, waarbij ook interactie met het publiek een belangrijke factor is. Dan nog een beamer om de verhalen te voorzien van afbeeldingen en een gezellig, food-minded publiek.

Voor deze eerste avond heeft Jonah culinaire duizendpoot Janneke Vreugdenhil weten te strikken. Janneke schrijft voor NRC Next en NRC handelsblad, heeft meerdere kookboeken op haar naam staan en heeft de culinaire site etenenzo. Eind maart stond er een groot artikel over haar in de NY Times over één van de stukken die zij schreef. Tevens is ze een fervent twitteraar en heeft ze met ruim 7000 volgers een stabiele fanbase opgebouwd.

Janneke is speciaal vanuit Den Haag naar dit theatertje gekomen om te vertellen over de culinaire reizen die zij maakte, haar grote inspiratiebronnen zoals Wina Born en Nigella Lawson en over de missers die zij soms maakt in de keuken (dat ze niet schroomt om zwartgeblakerde koekjes op twitter te plaatsen bepaalt voor een deel haar populariteit; ze claimt vooral niet de perfecte chef te zijn en altijd de wijsheid in pacht te hebben, zoals sommige van haar collega’s).

Uiteraard wordt er ook gepraat over haar favoriete recepten uit haar onlangs verschenen kookboek Comfort food. Maar er wordt niet alleen gebabbeld, Janneke heeft ook zelfgemaakte hapjes meegenomen, dadels in krokant spek. En we krijgen allemaal een glaasje notenwijn, ook zelf gemaakt. Heerlijk zoet, te vergelijken met een port.

Eén van de hoogtepunten van de avond is de trommel zelfgemaakte koek die het zaaltje rond gaat. Terwijl Jonah het verhaal achter de koekjes voorleest uit Janneke’s boek, deelt Janneke uit. Het gaat om een recept van haar inmiddels overleden oma. We krijgen tijdens het proeven privé foto’s te zien, uitvergroot op een groot scherm. We zijn in de keuken van oma, die vol overgave de koekjes staat te maken. Dunne, fragiele vingers bewerken de deegplakjes met een vork. In haar boek deelt Janneke het recept met haar lezers met daarbij de levendige herinnering van oma die tot ver in de 90 deze specialiteit voor de visite maakte. De brosse koek in de mond, het verhaal van Jonah, de foto’s en de intimiteit van het theatertje zorgen ervoor dat het net is of we bij oma aan de keukentafel zitten…

Na zo´n twee uur praten, vragen, proeven en lachen zit de avond erop. Het zaaltje stroomt leeg, het team van Catch bestelt nog een laatste wijntje en grijpt de kans om met Janneke zelf kennis te maken en haar te attenderen op ons bestaan. De volgende ochtend zijn nog zo´n 7000 foodies op de hoogte van Catch 52. Met dank aan Janneke en de bedenkers van Twitter!

Volgende maand zijn wij zeker weer van de partij, dan ontvangt Jonah Yvette van Boven, onder meer bekend van de Home Made boeken en restaurant Aan de Amstel. Er zijn maar weinig plaatsen beschikbaar dus wees op tijd met reserveren. Dit mag je echt niet missen!

Torpedo Theater
Sint Peterspoortsteeg 33
020-4284993
www.torpedotheater.nl

Hoogst waarschijnlijk staat aankomende week de agenda voor mei online, dan kan er dus gereserveerd worden.


En dit weekend kunnen we voordat het Koninginnenacht en -dag geweld losbarst
onder meer naar:

Vrijdag:

* Edelwise bij Cafe Edel - een terugkerend fenomeen, dus dansen met een drankje erbij
www.edelamsterdam.nl
* Biefstuk eten over de grachten - Cafe Loetje meets rederij De Nederlanden
www.denederlanden.com
* Open de zomer op Strandzuid - Met een martini in je hand moet dat lukken
www.unlimitedlabel.com 
* Restaurant BAK kookt weer op locatie - dit keer 3-gangen in de Kunstkapel 


Zaterdag:

* De organic farmers market op de Noordermarkt - net als ieder weekend, maar wel een
keer het vermelden waard
* Een nieuwe restaurantweek, dit keer voor kids - wees gewaarschuwd als je dus uit
eten gaat deze week; onder meer bij
- iDisco bij Barca - dansen op de discobeats of toekijken vanaf de barzijde
- Tangoavond in restaurant Dauphine - voor de gelegenheid omgedoopt tot Club Dauphine


Zondag:

* Laatste kans voor het eurontbijt bij IKEA - omdat iedereen soms last heeft van
de recessie
* Reypenaar proeven in het Kaasproeflokaal - voor de dagelijkse portie kaas uit
het vuistje
* Genieten tijdens de jaarlijkse Koninginnenacht - door heel Amsterdam
www.koninginnedagamsterdam.nl  Meer tips voor het weekend? Leave a reply!

Njoy the weekend!

Zoals bekend wagen we ons zo af en toe buiten de stadsgrenzen om zo een frisse en objectieve blik op de hoofdstad te kunnen houden. Afgelopen week bezocht ik Aloha in Wijk aan zee, één van de populairste horecagelegenheden aan het strand van deze badplaats. Vanaf Amsterdam ben je er in een half uurtje met de auto, waarvan de laatste 5 minuten een beetje naargeestig zijn. Zeker als het weer grauw, grijs en nat is zoals tijdens mijn bezoek. De skyline waarop je wordt getrakteerd is er één met grote, rokende schoorstenen, hijskranen en andere industriële sfeerverhogers van Corus, die hier hun hoogovens hebben.

Eenmaal geparkeerd en op weg naar de eerste strandpaviljoens kom ik een eenzame, heldhaftige surfer tegen met een blauw gezichtje en een druipend wetsuit. Al is het bijna mei, het weer is nog niet echt ideaal om het water in te gaan. De golven mogen dan goed zijn, het water is nog ijskoud. Als binnenkort de lente dan eindelijk aanbreekt, zal het hier al snel zwart zien van de wind-, kite en golfsurfers. Strandpaviljoen/restaurant Aloha speelt hier handig op in, bij binnenkomst waan je je in een surfbar op Hawaii met zanderige planken vloeren, surfboards aan het plafond en aan de muur ingelijste surfhelden van toen en nu. Zodra het hoogseizoen is begonnen zijn het overigens niet alleen coole surfers die hier met bruinverbrande gezichten Corona´s staan weg te tikken. Ook veel gezinnen met kinderen en andere zonaanbidders weten Aloha te vinden. Je hoeft niet echt een ‘surfdude’ te zijn om je hier thuis te voelen.

De keuken serveert ontbijt, lunch en diner. Op de avondkaart een paar leuke, eenvoudige gerechten zoals drie Thaise curry’s, een catch of the day visgerecht en één of twee vleesgerechten van de grill. Ook een aantal leuke pizza’s op de kaart, gemaakt in een steenoven die als pronkstuk in de zaak staat. We beginnen met een mandje Turks brood, aioli en humus. We krijgen vijf stukjes warm brood en twee plastic bakjes ailoli en humus waar alleen het dekseltje vanaf getrokken is. Prima hoor, maar ik vind vier euro dan wel behoorlijk aan de prijs! Later vragen we alleen nog wat brood, dips hebben we nog. Patsboem, drie euro!

Ik ben deze avond met twee vrienden, we bestellen drie verschillende pizza’s die dan weer erg vriendelijk zijn geprijsd, zo rond de 12,50 per stuk. Ze komen vrij vlot door en zijn ontzettend lekker! Er worden, waar mogelijk, uitsluitend biologische producten gebruikt. En niet alleen voor de topping op de pizza, bijna alle gerechten zijn gemaakt van verantwoorde ingrediënten zoals duurzaam gevangen vis, biologisch brood en fair trade producten. Ook staan er enkele aardige biologische wijnen op de kaart en koopt de eigenaar in bij leuke ondernemers. Zo beleggen ze de ‘Sandwich Oude Kaas’ bijvoorbeeld met gerijpte Reypenaer van Wijngaardkaas. Zij hebben trouwens een leuk proeflokaal in Amsterdam, aan de Singel, alwaar je het assortiment kazen vrijblijvend kunt proeven.

De bediening is zoals je die verwacht in een dergelijke tent; amicaal en ‘relaxed’. Op deze gure avond zijn wij bijna de enige bezoekers dus het duurt soms even voordat we opgemerkt worden maar daar zul je mij verder niet over horen. Ik had immers mijn tafelgenoten te lang niet gezien en dus flink wat bij te praten.

Aloha is, zeker als het zonnetje schijnt, een absolute toptent met een relaxte sfeer waardoor je je meteen op vakantie waant. Onderuit gezakt op het grote terras met een cocktailtje of gewoon lekker binnen, als het één van die schaarse dagen van het jaar is dat het kwik nét onder de 28 graden blijft steken. En last but not least; de keuze voor alle mooie,  duurzame en biologische producten is een pluim waard!

 

Aloha
Reyndersweg 2
Wijk aan Zee
www.alohabeach.nl