Rasechte frieten

 / Catch of the Day
 / No comments yet

Huisgemaakte, verse frieten zijn lekker. Dat is een feit. Zo heb ik laatst nog staan smullen bij de frietkraam op de Dappermarkt. Want ook daar, ter hoogte van de Pieter Nieuwlandstraat, kun je een puntzakje versgeschilde frietjes krijgen. Maar de lekkerste patatekes? Die haal je in De Pijp. Echte, verse raspatat.

Amsterdamse Raspatat

Het was mijn oudste nichtje die mij in Den Haag introduceerde met dit fenomeen. Ik denk dat ik een jaar of 8 moet zijn geweest. Natuurlijk was ik wel eens bij een snackbar geweest. En wist ik hoe frietjes gebakken werden. Dit was namelijk in dezelfde periode dat het heel hip was om voor je verjaardagsfeestje een middag bij de McDonald’s door te brengen, inclusief schmink en kleurplaten, handen schudden met Ronald McDonald himself, een rondleiding door de keuken en de hamburger die de jarige voor zichzelf mocht maken. Hoewel mijn ouders (gelukkig?) meer geloofden in zelf uitgezette speurtochten of een educatieve rondleiding door het Museon (lees: het Haagse Nemo van zo’n 25 jaar geleden), waren er in die tijd verrassend veel ouders die zo’n middagje bij de Mac ideaal leken te vinden. Ondanks de vaak terugkerende kotspartij in de auto op weg naar huis. Er was er namelijk altijd wel eentje die wagenziek werd.

Maar goed. Frietjes dus. In die tijd had je in Den Haag snackbar Telstar, aan de Herengracht. Zij verkochten dus raspatat. Bij deze lekkernij wordt er aardappelpuree vanuit een oversized pureeknijper rechtstreeks het frituur in gespoten. Waardoor de frietjes een heel krokant buitenkantje hebben, maar van binnen dus de zachte vulling van een aardappelkroketje.

Eetcafé Babo

Ook in Amsterdam kun je raspatat krijgen. Bij snackbar Babo aan de Van Woustraat. Een doorsnee snackbar, waar de vriendelijkheid van de frituurmijnheer misschien het enige is dat afwijkend is van andere cafetaria. Hoe het met de andere snacks gesteld is, geen idee. Het assortiment bamiballen, berenhappen en kaassoufflés lijkt compleet. Maar lekkere frietjes? Daar kun je zeker van zijn.

Eetcafé Babo
Van Woustraat 93
T. 020 679 8116

Het is weekend!!

 / Het is weekend!!
 / No comments yet
Het is weer weekend, we doen net of het hartje zomer is en dus kunnen we de komende dagen uitgebreid ons culinaire hart ophalen bij:
Vrijdag
Zaterdag
Zondag
Meer tips voor het weekend? Leave a reply!

Sushi eten met André van Duin

 / Catch of the Day
 / No comments yet

Modern Aziatisch eten bij The Red SunWat hebben André van Duin, Barry Hay en een bloedmooi jong grietje dat als een dartel hertje onwennig op haar hoge hakken wankelt gemeen? Ze waren allemaal op een doordeweekse dag in The Red Sun.

Een relatief klein etablissement, met heerlijke softshell crab, mooie rundvlees bereidingen en prima sashimi. De op de website genoemde Oosterse sfeer blijft uit, maar de Hollandse bediening is écht gewoon goed. Aardig, meedenkend, keurig en ze laten een zakelijk gesprek met rust.

Het kost een lieve duit maar daar krijg je dan ook uitstekend eten, een stuivend frisse wijn en een prima gezelschap voor.

The Red Sun
Olympiaplein 150
1076 AL Amsterdam
T.+31 (0)20 4707521

IJsje?

 / Catch of the Day
 / No comments yet

Amsterdam heeft een nieuwe ijssalon. Natuurlijk kennen we allemaal MetropolitanDeli, het IJscuypje, Pisa, Venetie, en gaan we binnenkort proeven bij Mezzo, bakkerij Lanskroon en een schepijsproeverij houden bij Tazzina. Maar van het nieuws dat ik zaterdag kreeg, werd ik even heel erg bij. Ik zag via Twitter namelijk de volgende woordcombinatie langskomen: l’Amuse, ijswinkel, Amsterdam en ‘morgen open’.

Dus op een regenachtige zondagmiddag, na het uitlaten van de hond, was het tijd voor een ijsje. Bij gebrek aan een zonnetje moet je immers alles maar als aanleiding nemen. De winkel zou gevestigd zijn op de Stadionweg 147. Dat blijkt de eerste vestiging te zijn van de ‘fromagerie’ (l’Amuse is immers geen ordinaire kaaswinkel), want die is al enige tijd opgeschoven naar het rijtje van Le Fournil.

Maar een kleine teleurstelling bekruipt me. Zo is er op de gevel van de naam ‘IJsje?’ nog geen sprake. Ook zie ik geen overeenkomsten met de huisstijl van de kaaswinkel. Wel schreeuwt de naam van de Zwitserse hotelketen Mövenpick me tegemoet. Dus waar ik mijn hoop had gevestigd op een ‘eigen fabrikaat’ ijsje, hebben we hier te maken met een fabrieksbakkie ijs. Gelukkig wel met heel erg veel smaken. Dat dan weer wel. En bovendien, zo wist de jongeman in de winkel me uit te leggen, bevat dit ijs geen enkel E-tje.

Het ijsje is ok, maar ook eigenlijk niet veel meer dan dat. IJsje? is dan ook geen officieel onderdeel van mijn geliefde kaashuis. Het is niets meer dan een slimme ondernemer die een leegstaande ruimte opvult, en dat toevallig met ijs. Zwitsers ijs. Want zij hadden nog wel een interieurtje liggen en wat geld op de bank staan.

Ik zal nog wel blijven om fietsen via de Stadionweg, maar dan vooral vanwege de kaasjes en de croissants bij de Franse bakker. Als het om ijsjes gaat, heb ik er liever eentje van Amsterdamse origine. Maar buurtbewoners moeten zeker eens langsgaan bij deze zaak. De koffie schijnt er uitmuntend te zijn.

IJsje?
Stadionweg 147